Kyriakos Karampatziakis

Posted by Kyriakos Karampatziakis

child-cst

Η ΚρανιοΙερή Θεραπεία στον Αυτισμό


 

Πώς εφαρμόζεται;

Συχνά όταν εξηγώ την μέθοδο της ΚρανιοΙερής Θεραπείας οι γονείς με ρωτάνε «Είναι κάτι σαν μασάζ;». Η απάντηση είναι «Όχι, δεν είναι σαν μασάζ». Στην ΚρανιοΙερή Θεραπεία δε χρησιμοποιούμε πιέσεις, μαλάξεις ή αρωματικά έλαια και δε χρειάζεται κάποιος να βγάλει τα ρούχα του. Προσωπικά όταν θέλω να εφαρμόσω ΚρανιοΙερή θεραπεία σε κάποιο παιδί προτιμάω να είμαι στον δικό του χώρο, όπου αισθάνεται μεγαλύτερη ασφάλεια. Συνήθως το κρεβάτι στο οποίο κοιμάται είναι ο πιο κατάλληλος χώρος για ένα παιδί.

Ο καναπές στο σαλόνι ή το πάτωμα αποτελούν εναλλακτικές λύσεις. Η παρουσία της μητέρας είναι για μένα απαραίτητη. Μπορεί να να διευκολύνει με την τοποθέτηση των χεριών της σε συγκεκριμένα σημεία, ακόμη κι αν δεν γνωρίζει τις τεχνικές της ΚρανιοΙερής Θεραπείας. Ο χρόνος που διαρκεί μια συνεδρία δεν είναι σταθερός. Κυμαίνεται από 20 λεπτά ως και 45 λεπτά για ένα παιδί. Από την εμπειρία μου με τα παιδιά έχω ανακαλύψει ότι πολλές φορές με καθοδηγούν και τοποθετούν τα χέρια μου στις θέσεις στις οποίες χρειάζεται το σώμα τους κι επίσης ολοκληρώνουν την συνεδρία όταν το ΚρανιοΙερό τους Σύστημα έχει ολοκληρώσει την αυτο-θεραπεία του.

Ποιος είναι ο μηχανισμός που θεραπεύει;

Ο δικός μου ρόλος σε αυτη τη διαδικασία δεν είναι να «κάνω» τον θεραπευτή. Ο «θεραπευτής» σε αυτή τη διαδικασία είναι η φυσική αυτοθεραπευτική ικανότητα του σώματος. Ο δικός μου ρόλος είναι να «ακούσω» τι χρειάζεται το σώμα του παιδιού και να το «ακολουθήσω» με τα χέρια μου, μέχρι το ίδιο το σώμα να μπορέσει να αποκαταστήσει κάποιους από τους περιορισμούς που υπάρχουν στους ιστούς.

Πόσο συχνά χρειάζεται να γίνεται η θεραπεία;

Αρχικά χρειάζονται 8-12 συνεδρίες με συχνότητα 1 συνεδρία άνα εβδομάδα για να αναπτυχθεί η σχέση του θεραπευτή με το παιδί και να επιτευχθεί μια ισορροπία στο ΚρανιοΙερό Σύστημα του παιδιού. Αργότερα η θεραπεία μπορεί να γίνεται σε διαστήματα 1 συνεδρία ανά μήνα, έτσι ώστε να διατηρείται το ΚρανιοΙερό Σύστημα σε ένα καλό επίπεδο λειτουργίας.

Τι αποτελέσματα μπορώ να αναμένω;

Η ΚρανιοΙερή Θεραπεία δεν είναι πανάκεια ούτε αποζητά να ανακηρυχτεί η θεραπεία για τον Αυτισμό. Ωστόσο στα περισσότερα παιδιά που έχει εφαρμοστεί η θεραπεία, βλέπουμε μείωση των στερεοτυπικών και αυτοτραυματικών συμπεριφορών, μείωση των έντονων ξεσπασμάτων, μεγάλη βελτίωση στην έκφραση συναισθήματος και αναζήτηση της αγκαλιάς και της σωματικής επαφής. Σε μερικά παιδιά εμφανίζεται μεγάλη βελτίωση στη σύγκεντρωση και μείωση της υπερκινητικότητας. Σε κάποια παιδιά παρατηρείται βελτίωση στον προφορικό λόγο. Επίσης έχει παρατηρηθεί πολύ συχνά η βελτίωση στην κοινωνικότητα.

Προσωπικά, το πιο αξιοθαύμαστο περιστατικό που έχω είναι ο Σταύρος, ένα παιδί που όταν αρχίσαμε τις συνεδρίες τον Σεπτέμβριο του 2010 ήταν 3 ετών, δεν είχε λόγο, είχε συχνά ξεσπάσματα θυμού και ελάχιστη επικοινωνία με τους γονείς του. Από την επιστημονική ομάδα που το παρακολουθούσε είχε χαρακτηριστεί ως «βαρύς αυτισμός». Μετά την τρίτη συνεδρία ΚρανιοΙερής άρχισε να μιλάει μαζί μου, και αμέσως μετά με τη μαμά του. Ο Σταύρος έχει κάνει μεγάλα άλματα προόδου σε διάστημα 10 μηνών. Μιλάει πολύ καλά για την ηλικία του, είναι κοινωνικός, παίζει με τον αδερφό του κι έχει σταματήσει να έχει ξεσπάσματα θυμού. Πρόσφατα πήρε διαφορετική διάγνωση από την αρχική, «ήπια μορφή asperger», δηλαδή βρίσκεται στο άλλο άκρο του φάσματος. Ευελπιστώ ότι ακόμη πιο γρήγορα θα είναι εκτός του «φάσματος».

Πώς μπορεί κάποιος να βρει έναν θεραπευτή; 

Μέσα από την ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Upledger αλλά και από τη σελίδα του Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Θεραπευτών Υγείας πορείτε να βρείτε έναν θεραπευτή στην περιοχή σας.

Πατήστε το link http://www.iahp.com/pages/search/index.php

Βιβλιογραφία
Upledger J E, Vredevoogd J. (1983) Craniosacral Therapy, Eastland Press
Upledger J.E., (1990) SomatoEmotional Release and Beyond, UI Publishing, Inc.

 

 

Feature

Τι είναι ο Αυτισμός


 

Ο αυτισμός είναι μια διαταραχή της ανάπτυξης του νευρικού συστήματος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας , καθώς και από την περιορισμένη και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά Αυτά τα σημάδια εμφανίζονται πριν την ηλικία των τριών ετών. Ο αυτισμός επηρεάζει την επεξεργασία πληροφοριών στον εγκέφαλο αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποία τα νευρικά κύτταρα και οι συνάψεις τους συνδέονται και οργανώνονται. Ο τρόπος με τον οποίο συμβαίνει αυτό, δεν είναι καλά κατανοητός. Πρόκειται για μία από τις τρεις αναγνωρισμένες διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού (ASD), ενώ οι άλλες δύο είναι το σύνδρομο Asperger , όπου υπάρχουν καθυστερήσεις στην γνωστική ανάπτυξη και στο λόγο, καθώς και η Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή- Μη Προσδιοριζόμενη Αλλιώς (κοινώς ΔΑΔ-ΜΠΑ ή PDD-NOS στα αγγλικά), η οποία διαγιγνώσκεται όταν δεν πληρούνται όλα τα κριτήρια για τον Αυτισμό ή το Σύνδρομο Asperger.

Ο αυτισμός έχει ισχυρή γενετική βάση, αν και η γενετική του αυτισμού είναι πολύπλοκη και είναι ασαφές κατά πόσον οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού εξηγείται περισσότερο από σπάνιες μεταλλάξεις ή από σπάνιους συνδυασμούς των κοινών γενετικών παραλλαγών. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο αυτισμός είναι στενά συνδεδεμένος με παράγοντες που προκαλούν γενετικές ανωμαλίες . Υπάρχουν πολλές αντιπαραθέσεις γύρω από άλλα προτεινόμενα περιβαλλοντικά αίτια , όπως τα βαρέα μέταλλα , τα φυτοφάρμακα ή τα εμβόλια για τις παιδικές ασθένειες. Η υπόθεση για τα εμβόλιο είναι βιολογικά αναληθής και δεν έχει αξιόπιστες επιστημονικές αποδείξεις (ΣτΜ. Έχει καταρριφθεί πρόσφατα σε ανώτατο δικαστήριο για την συγκεκριμένη υπόθεση). Η εμφάνιση του αυτισμού είναι περίπου 1 - 2 ανά 1.000 άτομα, η εμφάνιση των διαταραχών του φάσματος του αυτισμού είναι περίπου 6 άτομα στα 1.000 (ή 1 στα 150), με την αναλογία αγόρια:κορίτσια να είναι περίπου 4 προς 1. Ο αριθμός των ατόμων που διαγνώστηκαν με αυτισμό έχει αυξηθεί δραματικά από το 1980 και μετά. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην εξέλιξη της διαγνωστικής διαδικασίας. Το ερώτημα κατά πόσον η συχνότητα εμφάνισης έχει αυξηθεί πραγματικά, παραμένει άλυτο.

Οι γονείς παρατηρούν συνήθως τα συμπτώματα κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής του παιδιού τους. Τα σημάδια συνήθως εμφανίζονται σταδιακά, αλλά σε κάποια αυτιστικά παιδιά αρχικά η ανάπτυξή τους είναι κανονική και στη συνέχεια η ανάπτυξη τους μένει στάσιμη ή υποχωρεί σε πιο ανώριμα στάδια. Αν και η πρώιμη συμπεριφοριστική ή γνωστική παρέμβαση μπορεί να βοηθήσει τα αυτιστικά παιδιά να αποκτήσουν δεξιότητες αυτοφροντίδας και κοινωνικές - επικοινωνιακές δεξιότητες, δεν υπάρχει καμία θεραπεία. Δεν υπάρχουν πολλά άτομα με αυτισμό που ζουν ανεξάρτητα μετά τη συμπλήρωση της ενηλικίωσης, αν και μερικοί το έχουν καταφέρει. Έχει αναπτυχθεί μία αυτιστική κουλτούρα, με κάποια άτομα να αναζητούν θεραπεία και άλλοι να πιστεύουν ότι ο αυτισμός θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια διαφορετικότητα και όχι ως μια διαταραχή.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Pervasive_developmental_disorder


Page 2 of 2