Super User

 

UI International

Πιστοποίηση:

O Κυριάκος Καραμπατζιάκης είναι ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος του Ινστιτούτου Upledger στην Ελλάδα.

Η εκπαίδευση μαζί μας έχει διεθνή πιστοποίηση. 

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ: Είναι προσωπική ευθύνη και επιλογή του καθενός σε ποιον φορέα θα κάνει την εκπαίδευσή του ή ποιον θεραπευτή θα επιλέξει για την θεραπεία του. Χρειάζεται να αντλήσει κανείς πληροφορίες από διάφορες πηγές και το διαδίκτυο για να βρει την πιο αξιόπιστη λύση. Θα πρέπει ωστόσο να γνωρίζετε ότι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει Έλληνας πιστοποιημένος εκπαιδευτής από το Ινστιτούτο Upledger. 


Dr. John E Upledger

Περιγραφή

Ο Αμερικάνος οστεοπαθητικός ιατρός John E. Upledger ήταν αυτός που ανακάλυψε και ανέπτυξε την ΚρανιοΙερή Θεραπεία (CST) μέσα από μια διαδικασία συνεχούς έρευνας που κράτησε από το 1975 ως το 1983 στο Πανεπιστήμιο Michigan State, όπου εργάστηκε ως κλινικός ερευνητής και Καθηγητής της Βιοκινητικής. Το 1983 ίδρυσε το Ινστιτούτο Upledger στην Φλόριντα που αποτελεί τον επίσημο φορέα για την εκπαίδευση στην ΚρανιοΙερή Θεραπεία σε 110 χώρες σε όλο τον κόσμο. Το 2016 το Ινστιτούτο Upledger δίνει την επίσημη έγκρισή του για την εκπροσώπηση στην Ελλάδα στον Κυριάκο Καραμπατζιάκη, Εργοθεραπευτή, CST.


Τι είναι?

Η ΚρανιοΙερή Θεραπεία (CST) είναι μια ήπια μέθοδος που εφαρμόζεται με τα χέρια, η οποία αξιολογεί και ενδυναμώνει την λειτουργικότητα ενός ανατομικού συστήματος του σώματος που ονομάζεται ΚρανιοΙερό Σύστημα. Αυτό αποτελείται από τις τρεις μήνιγγες και το εγκεφαλονωταίο υγρό που περιβάλλουν και προστατεύουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.

Οι θεραπευτές χρησιμοποιούν ένα απαλό άγγιγμα που δεν ξεπερνά τα 5 γραμμάρια, ή το βάρος του κέρματος δέκα λεπτών για να απελευθερώνουν τους περιορισμούς που έχει το ΚρανιοΙερό Σύστημα ώστε να βελτιώσουν την λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος.


Πώς Βοηθάει?

Με την ενεργοποίηση της φυσικής αυτοθεραπευτικής ικανότητας του σώματος, η ΚρανιοΙερή Θεραπεία χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο ως ένα προστατευτικό μέσο για την υγεία λόγω της ικανότητας της να ενισχύει την αντίσταση στην ασθένεια, και είναι αποτελεσματική σε μια μεγάλη ποικιλία ιατρικών προβλημάτων που συνδέονται με τον πόνο και την δυσλειτουργία. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται:

  • Ημικρανίες και Πονοκέφαλοι
  • Χρόνιοι Πόνοι στον Αυχένα και στην Πλάτη
  • Διαταραχές στον Κινητικό Συντονισμό
  • Κολικοί
  • Αυτισμός
  • Διαταραχές του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
  • Ορθοπεδικά Προβλήματα
  • Τραυματικές Κακώσεις του Εγκεφάλου και του Νωτιαίου Μυελού
  • Σκολίωση
  • Διαταραχές της Παιδικής Ηλικίας
  • Μαθησιακές Δυσκολίες, Δυσλεξία
  • Προβλήματα άγχους και σχετιζόμενα με ένταση
  • Ινομυαλγία και άλλες Διαταραχές του Συνδετικού Ιστού
  • Σύνδρομο της ΚροταφοΓναθικής άρθρωσης
  • Νευροαγγειακές ή Ανοσοποιητικές Διαταραχές
  • Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες
  • Μετεγχειρητική Δυσλειτουργία

 

Κλείστε ένα ραντεβού πατώντας εδώ

Book an appointment with Ergotherapeia using SetMore


Εκπαίδευση ΚρανιοΙερής Θεραπείας

Τα σεμινάρια ΚρανιοΙερής Θεραπείας γίνονται στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη. Η βασική εκπαίδευση αποτελείται από 5 επίπεδα: CS1 - CS2 - SER1 - SER2 και ADV1. 

Tα σεμινάρια γίνονται από τον John Page, Πιστοποιημένο Εκπαιδευτή του Ινστιτούτου Upledger. Το μάθημα γίνεται στα αγγλικά με μετάφραση στα ελληνικά. Οι οδηγοί σπουδών 200 σελίδων περίπου για κάθε επίπεδο είναι πλήρως εικονογραφημένοι και μεταφρασμένοι στα ελληνικά από το πρωτότυπο του Dr. Upledger.

Παρέχεται Διεθνής Πιστοποίηση από το Ινστιτούτο Upledger Ιnternational.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

 

ΔΑΔ - Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές 


Η διαγνωστική κατηγορία διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές (ΔΑΔ), (PDD στα αγγλικά) αναφέρεται σε μια ομάδα πέντε διαταραχών που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις στην ανάπτυξη των πολύπλοκων βασικών λειτουργιών, όπως είναι η κοινωνικοποίηση και η επικοινωνία . Οι γονείς μπορεί να παρατηρούν συμπτώματα ΔΑΔ ήδη από το νηπιακό στάδιο και, συνήθως, η εμφάνιση αρχίζει πριν από τα τρία έτη. Η ΔΑΔ από μόνη της δεν επηρεάζει το προσδόκιμο ζωής . Ο όρος εισήχθη από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία (APA) το 1980.


Οι διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές είναι οι εξής:

  • Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή Μη Προσδιοριζόμενη Αλλιώς (ΔΑΔ-ΜΠΑ) ή (PDD-NOS), η οποία περιλαμβάνει τον άτυπο αυτισμό, και είναι η πιο κοινή
  • Αυτισμός (η πιο γνωστή κατηγορία)
  • Σύνδρομο Asperger
  • Σύνδρομο Rett και
  • Αποδιοργανωτική διαταραχή της παιδικής ηλικίας


Οι τρεις πρώτες από αυτές τις διαταραχές είναι κοινώς γνωστές ως διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Οι δύο τελευταίες διαταραχές είναι πολύ πιο σπάνιες, και μερικές φορές τοποθετούνται στο φάσμα του αυτισμού και μερικές φορές όχι.


ΔΑΔ (PDD) και ΔΑΔ-ΜΠΑ (PDD-NOS)



Υπάρχει μια διαφωνία μεταξύ των γιατρών σχετικά με τη χρήση του όρου ΔΑΔ . Πολλοί χρησιμοποιούν τον όρο ΔΑΔ όρο ως ένα σύντομο τρόπο για να πούνε ΔΑΔ-ΜΠΑ. Άλλοι χρησιμοποιούν την ονομασία της γενικής κατηγορίας ΔΑΔ, επειδή είναι διστακτικοί στο να διαγνώσουν πολύ μικρά παιδιά με ένα συγκεκριμένο τύπο ΔΑΔ, πχ. αυτισμό. Και οι δύο προσεγγίσεις συμβάλλουν στη σύγχυση σχετικά με τον όρο, διότι ο όρος ΔΑΔ αναφέρεται ουσιαστικά σε μια κατηγορία διαταραχών και δεν είναι μια διαγνωστική ετικέτα.

Η ΔΑΔ-ΜΠΑ συχνά λανθασμένα αναφέρεται ως απλά ΔΑΔ . Ο όρος ΔΑΔ αναφέρεται σε μια κατηγοριοποίηση στην οποία ανήκουν οι πέντε διαταραχές. H ΔΑΔ δεν είναι από μόνη της μια διάγνωση, ενώ η ΔΑΔ-ΜΠΑ είναι μια διάγνωση. Το θέμα περιπλέκεται κι άλλο, καθώς η ΔΑΔ-ΜΠΑ μπορεί επίσης να αναφέρεται ως "άτυπη ανάπτυξη της προσωπικότητας", "άτυπη ΔΑΔ" ή «άτυπος αυτισμός».

Εξαιτίας του συνθετικού ΜΠΑ, που σημαίνει "Μη Προσδιοριζόμεμη Αλλιώς», είναι δύσκολο να περιγραφεί αυτό είναι η ΔΑΔ-ΜΠΑ, εκτός από το ότι είναι μία διαταραχή του φάσματος του αυτισμού (ASD). Μερικοί άνθρωποι που διαγιγνώσκονται με ΔΑΔ-ΜΠΑ είναι κοντά στο σύνδρομο Asperger, αλλά κι αυτό δεν ταιριάζει αρκετά. Άλλοι έχουν σχεδόν πλήρως ανεπτυγμένο τον αυτισμό, αλλά χωρίς μερικά από τα συμπτώματά του. Στις ΗΠΑ πολλοί με αρχική διάγνωση ΔΑΔ-ΜΠΑ, σε μεγαλύτερη ηλικία ξαναπαίρνουν διάγνωση είτε Αυτισμού Υψηλής Λειτουργικότητας είτε Συνδρόμου Asperger.


Συμπτώματα


Τα συμπτώματα της ΔΑΔ μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα επικοινωνίας, όπως:

  • Δυσκολία στη χρήση και κατανόηση της γλώσσας
  • Δυσχερεια συσχέτισης με ανθρώπους, αντικείμενα και γεγονότα. Για παράδειγμα, έλλειψη βλεμματικής επαφής ή σκόπιμης συμπεριφοράς
  • Ασυνήθιστη ενασχόληση με παιχνίδια και άλλα αντικείμενα
  • Δυσκολία με τις αλλαγές στη ρουτίνα ή στο γνώριμο περιβάλλον
  • Επαναλαμβανόμενες κινήσεις του σώματος ή πρότυπα συμπεριφοράς, όπως το φτερούγισμα των χεριών, το στριφογύρισμα των μαλλιών, το ρυθμικό χτύπημα των ποδιών ή και πιο σύνθετες κινήσεις

Επίπεδα


 


Τα παιδιά με ΔΑΔ διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό σε ικανότητες, ευφυΐα, και συμπεριφορές. Μερικά παιδιά δεν μιλούν καθόλου, άλλα μιλούν με περιορισμένες φράσεις ή συνομιλίες, καθώς και ορισμένα έχουν φυσιολογική γλωσσική ανάπτυξη. Συνήθως εμφανίζονται στερεοτυπικές δεξιότητες στο παιχνίδι και περιορισμένες κοινωνικές δεξιότητες. Επίσης εμφανίζονται ασυνήθιστες αντιδράσεις σε αισθητηριακές πληροφορίες - όπως σε δυνατούς θορύβους, φώτα.


Διάγνωση



Η διάγνωση γίνεται συνήθως κατά τη διάρκεια της νηπιακής ηλικίας. Ορισμένοι κλινικοί χρησιμοποιούν την ΔΑΔ-ΜΠΑ (PDD-NOS), ως "προσωρινή" διάγνωση για παιδιά κάτω των 5 ετών, όταν για οποιονδήποτε λόγο υπάρχει μια διστακτικότητα για τη διάγνωση του αυτισμού. Υπάρχουν πολλές δικαιολογίες για αυτό: τα πολύ μικρά παιδιά έχουν περιορισμένη κοινωνική αλληλεπίδραση και ελάχιστες αρχικές επικοινωνιακές δεξιότητες. Γι αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνώσει κανείς τις ηπιότερες περιπτώσεις του αυτισμού στα νήπια. Η σιωπηλή παραδοχή είναι ότι μέχρι την ηλικία των 5, οι ασυνήθιστες συμπεριφορές είτε θα επιλυθούν είτε θα αναπτυχθούν σε διαγνώσιμο αυτισμό. Ωστόσο, ορισμένοι γονείς βλέπουν την ετικέτα ΔΑΔ σαν έναν ευφημισμό για τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, κι αυτό αποτελεί πρόβλημα διότι η ταμπέλα αυτή τους κάνει πιο διστακτικούς στο να ζητήσουν βοήθεια με Πρώιμη Παρέμβαση.



Θεραπεία και φροντίδα



Δεν υπάρχει καμία γνωστή θεραπεία για τη ΔΑΔ. Διάφορες φαρμακευτικές αγωγές χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ορισμένων προβλημάτων συμπεριφοράς. Η θεραπεία για παιδιά με ΔΑΔ θα πρέπει να εξειδικεύεται ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες του παιδιού. Μερικά παιδιά με ΔΑΔ επωφελούνται από εξειδικευμένες τάξεις στις οποίες το μέγεθος της τάξης είναι μικρό και η εκπαίδευση γίνεται σε βάση ένας-προς-έναν. Άλλα λειτουργούν καλά σε ειδικές τάξεις εκπαίδευσης ή σε κανονικές τάξεις με παράλληλη στήριξη. Η έγκαιρη παρέμβαση, όπως κατάλληλα και εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα και υπηρεσίες υποστήριξης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των ατόμων με ΔΑΔ.



Πηγή:http://en.wikipedia.org/wiki/Pervasive_developmental_disorder

 

 

 

 

 

 

Sunday, 30 December 2012 18:26

Το διάβασμα στο σπίτι

 Το διάβασμα στο σπίτι


  • Καθορίστε μια συγκεκριμένη ρουτίνα για τις εργασίες του σχολείου. Προσπαθήστε να προγραμματίσετε το «διάβασμα» να γίνεται την ίδια ώρα και στον ίδιο χώρο κάθε μέρα. Αν το παιδί συμμετάσχει στον προγραμματισμό, μπορεί να είναι περισσότερο συνεργάσιμο στο «διάβασμα».
  • Όταν κάνει τις εργασίες του σχολείου, σχεδιάστε τακτικά διαλείμματα κάθε 10 ή 15 λεπτά. Αφήστε τον να περπατήσει γύρω, να πιει νερό ή να φάει ένα σνακ. Χρησιμοποιήστε ένα χρονόμετρο για να παρακολουθείτε τα διαλείμματα και το χρόνο που αφιερώνετε στο «διάβασμα». Συχνά τα παιδιά με Δ.Ε.Π.-Υ. έχουν δυσκολία στη διαχείριση του χρόνου. Πρέπει να μάθουν να προγραμματίζουν και να ακολουθούν αυτό το πλάνο.
  • Προσφέρετε ανταμοιβές για την ολοκλήρωση των εργασιών του σχολείου. Ο στόχος είναι να μειώσετε την άμεση επιτήρηση και σταδιακά να γίνει ο ίδιος υπεύθυνος για την ολοκλήρωση της εργασίας.
  • Δίνετε εποικοδομητική ανατροφοδότηση και μην είστε επικριτικοί. Μπορείτε να πείτε «Είμαι χαρούμενη που ξεκίνησες αυτήν την εργασία. Ανυπομονώ να διαβάσω τις πρώτες παραγράφους αύριο το πρωί» αντί να πείτε «Δεν έχεις κάνει τίποτα όλη την εβδομάδα».
  • Αν ξεχνάει τα πράγματά του ή τις εργασίες στο σχολείο, οι συνέπειες πρέπει να είναι λογικές. Για παράδειγμα, βάλτε τον να επιστρέψει στο σχολείο για να πάρει ό,τι χρειάζεται.

 

 

 

Sunday, 30 December 2012 18:24

Βοήθεια από τους γονείς

Βοήθεια από τους γονείς


Η υποστήριξη του παιδιού στο σπίτι μπορεί να είναι ιδιαίτερα κουραστική. Όμως, για να βοηθήσετε το παιδί σας να πετύχει, χρειάζεται να το καθοδηγείτε καθημερινά. Αυτό θα γίνει ευκολότερα αν έχετε ένα πρακτικό πλάνο, βασισμένο στο επίπεδο ανάπτυξής του και τα συγκεκριμένα συμπτώματα που παρουσιάζει.

  • Ορίστε σαφείς κανόνες στην καθημερινή ζωή  και να είστε σταθεροί στην τήρησή τους. Μην έχετε διενέξεις για ασήμαντα πράγματα. Να λέτε «όχι» λιγότερο συχνά, αλλά να το εννοείτε όταν το λέτε.
  • Δίνετε απλές και σύντομες οδηγίες στο παιδί σας. Ελέγξτε αν τις κατανόησε.
  • Μερικά παιδιά με Δ.Ε.Π.-Υ. έχουν δυσκολία να οργανώσουν τις σκέψεις τους. Ρωτήστε «Ποιος; Τι; Πού; Πότε; Γιατί;» για να το βοηθήσετε να σκεφτεί και να εξηγήσει τι είναι σημαντικό.
  • Δείξτε του πόσο περήφανοι είστε για τα επιτεύγματά του με ανταμοιβές και αγάπη. "Εντοπίστε" τις στιγμές που είναι καλός/ καλή.
  • Πείτε στο παιδί τι θέλετε να κάνει αντί να πείτε τι δεν θέλετε. Για παράδειγμα, πείτε «Σε παρακαλώ τελείωσε την εργασία στα μαθηματικά» αντί να πείτε «Σταμάτα να ενοχλείς την αδερφή σου!».
  • Προετοιμάστε το παιδί για οποιαδήποτε αλλαγή στη ρουτίνα. Πολλά παιδιά με Δ.Ε.Π.-Υ. δε δέχονται με ευχαρίστηση εκπλήξεις ή αλλαγές.
  • Ενισχύστε ακόμη και μικρές, θετικές αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού. Καθώς το βοηθάτε να αναγνωρίσει την πρόοδό του, αυξάνεται το κίνητρο και η αυτοπεποίθησή του.
  • Αν χρειάζεται να χαλαρώσετε μετά από μια δύσκολη στιγμή με το παιδί σας, βρείτε ένα φίλο ή ένα γείτονα για να το προσέξει, έστω και για 15 λεπτά. Για να φροντίσετε το παιδί σας, πρέπει να φροντίσετε πρώτα τον εαυτό σας.

Διαβάστε ακόμη Το διάβασμα στο σπίτι

Τι σημαίνει η ΔΕΠΥ για το παιδί σας


Παιδιά με Δ.Ε.Π.-Υ. μπορεί να υπολείπονται ως και 30% σε σχέση με την πραγματική τους ηλικία στην ικανότητά τους να συγκεντρωθούν και να θυμηθούν. Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί 9 χρονών μπορεί να συμπεριφέρεται σαν ένα παιδί 6 χρονών, ως προς την ικανότητα για συγκέντρωση και αυτοέλεγχο. Φανταστείτε πόσο δύσκολο θα ήταν για ένα «πρωτάκι» να καθίσει και να προσέξει την παράδοση του μαθήματος στην τετάρτη τάξη και τότε θα έχετε μια ιδέα για το πόσο δύσκολο είναι για πολλά παιδιά με Δ.Ε.Π.-Υ. να λειτουργήσουν σε μια ομάδα συνομηλίκων τους. Δε σημαίνει ότι υπολείπονται στη νοητική ικανότητα- έχει απλά διαταραχθεί η ικανότητα να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους.

Διαβάστε ακόμη Πώς οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν;

 

Sunday, 30 December 2012 18:17

Χαρακτηριστικά

Χαρακτηριστικά συμπτώματα της ΔΕΠΥ 


child adhdΧαρακτηριστικά συμπτώματα της ΔΕΠΥ είναι όταν το παιδί:

  • Κινείται συχνά νευρικά με τα χέρια ή τα πόδια ή στριφογυρίζει στο κάθισμα
  • Έχει δυσκολία να παραμείνει στη θέση του όταν είναι αναγκαίο να το κάνει
  • Εύκολα διασπάται η προσοχή του από εξωτερικά ερεθίσματα
  • Δε φαίνεται να ακούει όταν του μιλάνε άλλοι
  • Έχει δυσκολία να οργανώσει και να ολοκληρώσει δραστηριότητες
  • Τρέχει τριγύρω ή σκαρφαλώνει διαρκώς, ακόμη και σε καταστάσεις που δεν το δικαιολογούν (μοιάζει να «είναι μηχανοκίνητο»)
  • Μιλάει συνεχώς
  • Διακόπτει συζητήσεις ή εισβάλλει στο παιχνίδι άλλων παιδιών
  • Έχει δυσκολία να ακολουθήσει οδηγίες και αυτό δεν οφείλεται σε εναντιωτική συμπεριφορά ή δυσκολία κατανόησης
  • Αποφεύγει δραστηριότητες που απαιτούν διαρκή πνευματική προσπάθεια (όπως τις εργασίες του σχολείου ή του σπιτιού, παιχνίδια)
  • Κάνει πράγματα επικίνδυνα χωρίς να σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες

Διαβάστε ακόμη Τι σημαίνει η ΔΕΠΥ για το παιδί σας

 

Η ΔΕΠY


child in tunnelΓενικά

Η διαταραχή ελλειμματική προσοχή / υπερκινητικότητα - ή αλλιώς ΔΕΠΥ (Attention-Deficit Hyperactivity Disorder - ADHD) αποτελεί μία συστηματική συμπεριφορά του ατόμου που απαντάται συχνά κατά την παιδική ηλικία και ορίζεται από πληθώρα ειδικών ως διαταραχή, από μερικούς δε αναφέρεται και ως επιδημία, καθώς θεωρούν πως ως διαταραχή αφορά σεβαστό μέρος του παιδικού πληθυσμού. Εκδηλώνεται σε όλες τις εθνότητες, φυλετικές ομάδες και κοινωνικές τάξεις. Εμφανίζεται νωρίς στην αναπτυξιακή πορεία του ατόμου και επηρεάζει την ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε αυτό που το βάζουν να κάνει.

Στις ήπιες μορφές της, η «διαταραχή» υποχωρεί καθώς το παιδί μεγαλώνει και η συμπεριφορά του βελτιώνεται, φτάνοντας στο «φυσιολογικό» επίπεδο. Αυτό όμως δεν συμβαίνει με τις σοβαρότερες μορφές της διαταραχής. Γενικά, πρόκειται για έναν τρόπο λειτουργίας του ατόμου που έχει την τάση να εμμένει στο χρόνο.

Πηγή: http://el.wikipedia.org/

 

Διαβάστε ακόμη Τι είναι ΔΕΠΥ

 

Sunday, 30 December 2012 18:06

Τι είναι Δ.Ε.Π.Υ.

Τι είναι ΔΕΠΥ


Η Δ.Ε.Π.Υ. συναντάται στο 3% των παιδιών. Κύρια χαρακτηριστικά αυτής της διαταραχής είναι διάσπαση της προσοχής, παρορμητικότητα και υπερκινητικότητα υπερβολικού βαθμού για την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού. Το πρόβλημα αυτό εκδηλώνεται στο σπίτι, σε κοινωνικές εκδηλώσεις, στο σχολείο και μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα του παιδιού να ακολουθήσει οδηγίες (γραπτές ή προφορικές), να ολοκληρώσει τις εργασίες του σχολείου, να συμμετέχει σε παιχνίδια και να είναι λειτουργικό στα καθήκοντα του.


Σύμφωνα με το DSM-IV (Diagnostic and Statistical Manual) της Αμερικάνικης Ψυχιατρικής Εταιρείας
περιγράφονται τρεις υποτύποι της διαταραχής:

 

  1. Ελλειματικής Προσοχής (Δ.Ε.Π.): το παιδί φαίνεται ότι δεν μπορεί να εστιάσει την προσοχή του ή να παραμείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα.
  2. Παρορμητικότητας/ Υπερκινητικότητας: έχει κινητική υπερδραστηριότητα και συχνά πράττει χωρίς να το σκεφτεί.
  3. Συνδυασμός αυτών των δύο (Δ.Ε.Π.Υ): δεν συγκεντρώνεται, είναι παρορμητικό και υπερδραστήριο

Διαβάστε ακόμη Χαρακτηριστικά της ΔΕΠΥ

Sunday, 30 December 2012 15:25

Διαχείριση

Όπως φαίνεται από τους περισσότερους ορισμούς η Νοητική Υστέρηση (Ν.Υ.) είναι πιο ακριβές να θεωρηθεί μια αναπηρία παρά μια ασθένεια. Η Ν.Υ. μπορεί να διακριθεί με πολλούς τρόπους από ψυχικές ασθένειες , όπως η σχιζοφρένεια ή η κατάθλιψη. Σήμερα δεν υπάρχει καμία «θεραπεία» για μια αναπηρία, αν και με την κατάλληλη υποστήριξη και τη διδασκαλία, τα περισσότερα άτομα μπορούν να μάθουν να κάνουν πολλά πράγματα.

Υπάρχουν χιλιάδες οργανισμοί σε όλο τον κόσμο ότι παρέχουν βοήθεια για τα άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες. Περιλαμβάνουν κρατικούς οργανισμούς, επικερδείς και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ιδιωτικές επιχειρήσεις. Μέσα σε ένα οργανισμό θα μπορούσαν να υπάρχουν υπηρεσίες οι οποίες περιλαμβάνουν πλήρως εξοπλισμένες κατοικίες, ημερήσια προγράμματα αποκατάστασης που μοιάζουν με σχολεία, εργαστήρια όπου τα άτομα με ειδικές ανάγκες μπορούν να λάβουν θέσεις εργασίας, προγράμματα που βοηθούν τα άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες να αποκτήσουν θέσεις εργασίας στην κοινότητα, προγράμματα που παρέχουν στήριξη σε άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες που έχουν δικά τους διαμερίσματα, προγράμματα που τους βοηθούν με την ανατροφή των παιδιών τους, και πολλά άλλα. Υπάρχουν επίσης πολλοί οργανισμοί και προγράμματα για τους γονείς των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές.

Από εκεί και πέρα υπάρχουν ειδικά προγράμματα που τα άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες μπορούν να συμμετέχουν, όπου μαθαίνουν τις βασικές δεξιότητες ζωής. Αυτοί οι «στόχοι» μπορεί να παίρνουν πολύ περισσότερο χρόνο για να επιτευχθούν, αλλά ο απώτερος στόχος είναι η ανεξαρτησία. Αυτό μπορεί να είναι οτιδήποτε, από την ανεξαρτησία στο βούρτσισμα δοντιών ως την ανεξαρτησία σε μία ανεξάρτητη κατοικία. Τα άτομα με αναπτυξιακές αναπηρίες μαθαίνουν σε όλη τους τη ζωή και μπορούν να αποκτήσουν πολλές νέες δεξιότητες, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία με τη βοήθεια των οικογενειών, των φροντιστών τους, των ιατρών και των ανθρώπων που συντονίζουν τις προσπάθειες όλων αυτών των ανθρώπων.

Μολονότι δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή για τη Νοητική Υστέρηση, πολλοί άνθρωποι με αναπτυξιακές αναπηρίες έχουν περαιτέρω ιατρικές επιπλοκές και μπορεί να χρειαστούν κάποια φάρμακα. Η χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων όπως οι βενζοδιαζεπίνες σε άτομα με νοητική υστέρηση απαιτεί παρακολούθηση και επαγρύπνηση καθώς συνήθως εμφανίζονται παρενέργειες που συχνά οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα όπως προβλήματα συμπεριφοράς και ψυχιατρικά προβλήματα.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Mental_retardation

Sunday, 30 December 2012 15:23

Διάγνωση

Σύμφωνα με την τελευταία έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου των Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV), τρία κριτήρια πρέπει να πληρούνται για τη διάγνωση της νοητικής καθυστέρησης: δείκτης νοημοσύνης κάτω του 70, σημαντικοί περιορισμοί σε δύο ή περισσότερους τομείς της προσαρμοστικής συμπεριφοράς (όπως αυτή μετράται από μια κλίμακα διαβάθμισης της προσαρμοστικής συμπεριφοράς, πχ. στην επικοινωνία, στις δεξιότητες αυτοφροντίδας, στις διαπροσωπικές δεξιότητες , και σε άλλους τομείς), καθώς και αποδεικτικά στοιχεία ότι αυτοί οι περιορισμοί ήταν εμφανείς πριν από την ηλικία των 18 ετών.

Η διάγνωση γίνεται επίσημα από επαγγελματία με αξιολόγηση της νοημοσύνης και της προσαρμοστικής συμπεριφοράς.

IQ κάτω του 70
Το πρώτο αγγλόφωνο τεστ IQ, το Terman-Binet, προσαρμόστηκε από ένα όργανο που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της δυνατότητας επίτευξης που είχε αναπτυχθεί από τον Binet στην Γαλλία. Ο Terman μετέφρασε το τεστ και το χρησιμοποιήσε ως μέσο για τη μέτρηση της νοητικής ικανότητας βασισμένο στον προφορικό λόγο, το λεξιλόγιο, την αριθμητική λογική, τη μνήμη, την ψυχοκινητική ταχύτητα και τις δεξιότητες ανάλυσης. Ο μέσος όρος της βαθμολογίας για τα διαθέσιμα τεστ IQ είναι 100, με τυπική απόκλιση 15 μονάδες (WAIS / WISC-IV) ή 16 μονάδες (Stanford-Binet). Γενικά θεωρούμε ότι ένα άτομο έχει νοημοσύνη κάτω από το μέσο όρο όταν αυτό το άτομο σκοράρει δύο τυπικές αποκλίσεις (30 μονάδες) κάτω από το μέσο όρο. ?λλοι παράγοντες, εκτός από τη γνωστική ικανότητα (κατάθλιψη, άγχος, κ.λπ.) μπορούν να συμβάλουν σε χαμηλά σκορ IQ. Είναι σημαντικό ο αξιολογητής να αποκλείσει αυτούς τους παράγοντες πριν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το IQ είναι "σημαντικά κάτω του μέσου όρου".

Οι ακόλουθες κατηγορίες, που βασίζονται στα στανταρισμένα σκορ των τεστ νοημοσύνης, αντικατοπτρίζουν τις κατηγορίες της Αμερικανικής Ένωσης για τη Νοητική Καθυστέρηση, το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών (DSM-IV-TR), καθώς και τη Διεθνή Ταξινόμηση των Νόσων (ICD-10):

Κατηγορίες IQ  
Βαθειά Νοητική Υστέρηση        Κάτω του 20  
Σοβαρή Νοητική Υστέρηση          20-34  
Μέτρια Νοητική Υστέρηση           35-49  
Ελαφρά Νοητική Υστέρηση          50-69  
Οριακή διανοητική λειτουργία      70-84   

Δεδομένου ότι η διάγνωση δεν στηρίζεται μόνο σε IQ αποτελέσματα, αλλά πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη την προσαρμοστική λειτουργία ενός ατόμου, η διάγνωση δεν γίνεται μονόπλευρα. Περιλαμβάνει αποτελέσματα από νοητικά τεστ, βαθμολογίες για την προσαρμοστική λειτουργία με βάση μια κλίμακα διαβάθμισης συμπεριφοράς οι οποίες βασίζονται σε περιγραφές των κεκτημένων ικανοτήτων και δίνονται από κάποιον εξοικειωμένο με το άτομο, καθώς επίσης και τις παρατηρήσεις του εξεταστή που είναι σε θέση να μάθει άμεσα από το συγκεκριμένο πρόσωπο τι μπορεί να καταλάβει και να επικοινωνήσει.

Σημαντικοί περιορισμοί σε δύο ή περισσότερους τομείς της προσαρμοστικής συμπεριφοράς

Η προσαρμοστική συμπεριφορά ή προσαρμοστική λειτουργία, αναφέρεται στις δεξιότητες που χρειάζεται κάποιος για να ζήσει ανεξάρτητα (ή το ελάχιστα αποδεκτό επίπεδο για την ηλικία του). Για την αξιολόγηση της προσαρμοστικής συμπεριφοράς, οι επαγγελματίες συγκρίνουν τις λειτουργικές ικανότητες του παιδιού με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας. Για τη μέτρηση της προσαρμοστικής συμπεριφοράς, οι επαγγελματίες χρησιμοποιούν δομημένες συνεντεύξεις, με τις οποίες συστηματικά συγκεντρώνουν πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργικότητα των προσώπων μέσα στην κοινότητα, από ανθρώπους που τους γνωρίζουν καλά. Υπάρχουν πολλές κλίμακες προσαρμοστικής συμπεριφοράς, ενώ απαιτείται και η κλινική κρίση για την ακριβή αξιολόγηση της ποιότητας της προσαρμοστικής συμπεριφοράς ενός ατόμου. Ορισμένες δεξιότητες είναι σημαντικές για την προσαρμοστική συμπεριφορά, όπως:

  • Οι Δεξιότητες Καθημερινής Διαβίωσης , όπως το ντύσιμο, η χρήση του μπάνιου, και η σίτιση.
  • Οι Δεξιότητες επικοινωνίας, όπως η κατανόηση του τι λέγεται και η ικανότητα να απαντήσεις
  • Οι κοινωνικές δεξιότητες με τους συμμαθητές, με μέλη της οικογένειας,  με τον σύντροφο, με τους ενήλικες, και άλλα πρόσωπα.


Αποδεικτικά στοιχεία ότι οι περιορισμοί έγιναν εμφανείς κατά την παιδική ηλικία.

Αυτή η τρίτη προϋπόθεση χρησιμοποιείται για να ξεχωρίζει την Νοητική Υστέρηση από καταστάσεις άνοιας, όπως η νόσος του Alzheimer ή που οφείλονται σε τραυματισμούς με επακόλουθο την εγκεφαλική βλάβη.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Mental_retardation

 

Page 2 of 3