Footer

Footer (8)

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017 00:00

Οικονομικά Στοιχεία

Written by

Οικονομικά Στοιχεία

Παρακάτω αναφέρονται οι πληροφορίες που βάσει του νόμου 4072/2012 οφείλει να δημοσιοποιεί η εταρεία στην ιστοσελίδα της.

Eπωνυμία

Ergotherapeia I.K.E

Εταιρικό Κεφάλαιο

Το εταιρικό κεφάλαιο της Ergotherapeia I.K.E. ανέρχεται στα 2.000 ευρώ

Αριθμός ΓΕ.Μ.Η.

Ο αριθμός ΓΕ.Μ.Η της εταιρείας είναι 141857101000

Διεύθυνση

Η διεύθυνση της εταιρείας είναι: Χέϋδεν 15, Αθήνα, Τ.Κ. 10434

Ονοματεπώνυμα εταίρων

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΡΑΜΠΑΤΖΙΑΚΗ (εταίρος & διαχειρίστρια - έχει εισφέρει κεφαλαιακές εισφορές) - Διεύθυνση Κατοικίας: ΚΑΛΥΜΝΟΥ 12, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, Τ.Κ. 12133

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΡΑΜΠΑΤΖΙΑΚΗΣ (εταίρος - έχει εισφέρει κεφαλαιακές εισφορές) - Διεύθυνση Κατοικίας: ΚΑΛΥΜΝΟΥ 12, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, Τ.Κ. 12133

 

 

Πέμπτη, 04 Μαΐου 2017 00:00

Τα σεμινάρια μας

Written by

Ο Κυριάκος Καραμπατζιάκης , ιδρυτής του ergotherapeia.com, είναι ο αποκλειστικός αντιπρόσωπος του Upledger Institute στην Ελλάδα. Σε συνεργασία με το UIUK Overseas και τοn John Page , DO, CST-D σας παρέχουμε την βασικό πυρήνα της εκπαίδευσης στην ΚρανιοΙερή Θεραπεία που αποτελείται από 5 βασικά σεμινάρια. Τα 4 πρώτα έχουν διάρκεια 4 ημερών και το πέμπτο έχει διάρκεια 5 ημερών.

Σας παρουσιάζουμε τον βασικό κορμό της εκπαίδευσης:


 

ΚρανιοΙερή Θεραπεία 1 - CS1

Στο Σεμινάριο “ΚρανιοΙερή Θεραπεία 1 - CST1” παρουσιάζεται η βάση για  να μάθει κάποιος να ψηλαφίζει και να εργάζεται με το κρανιοϊερό σύστημα.  Ένα σημαντικό στοιχείο αποτελεί να μπορείς να νιώθεις τον ΚρανιοΙερό Ρυθμό και να τον χρησιμοποιείς για να αξιολογείς ολόκληρο το σώμα αλλά και να εφαρμόζεις τις τεχνικές αποτελεσματικά.

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015 00:00

Theta Healing

Written by

Η Μέθοδος Θήτα, ThetaHealing®, δημιουργήθηκε το 1995 από την Vianna Stibal, είναι μία μέθοδος ενεργειακής θεραπείας με την οποία μπορούμε συνειδητά να αποκτήσουμε πρόσβαση στο υποσυνείδητο νου, μέσα από τα εγκεφαλικά κύματα Θήτα, ώστε να επιφέρουμε αλλαγές στην ζωή μας ανακαλύπτοντας και αλλάζοντας όποιες περιοριστικές πεποιθήσεις έχουμε καιδεν μας εξυπηρετούν πλέον.

Υπάρχουν πέντε εγκεφαλικά κύματα που η επιστήμη ανιχνεύει με το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα με διαφορετικές συχνότητες: Άλφα, Βήτα, Γάμμα, Δέλτα και Θήτα. Ο εγκέφαλος μας βρίσκεται στην συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων Θήτα αμέσως πριν κοιμηθούμε, την στιγμή που ξυπνάμε, όταν ονειρευόμαστε κατά την διάρκεια του ύπνου αλλά και όταν βρισκόμαστε σε κατάσταση βαθιάς περισυλλογής ή διαλογισμού.

Ζούμε και δημιουργούμε στην ζωή μας βασιζόμενοι στις σκέψεις και τα συναισθήματα που απορρέουν από τις πεποιθήσεις μας. Όμως οι πεποιθήσεις των οποίων έχουμε επίγνωση, το συνειδητό αποτελεί μόνο το 5% από το σύνολο του νου μας. Το υποσυνείδητο μας αποτελεί το 95% του συνόλου του νου. Εκεί υπάρχουν αποθηκευμένες μνήμες που δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν όπως από την βρεφική μας ηλικία ή ακόμα και από στιγμές που ήμασταν αναίσθητοι όπως σε μία εγχείρηση ή σε κάποιο ατύχημα.

Η επιστήμη πλέον έχει αρχίσει να αποδέχεται ότι τα περισσότερα προβλήματα υγείας προκύπτουν από την συναισθηματική μας κατάσταση και τις σκέψεις μας. Όταν με την Μέθοδο Θήτα αντικαταστήσουμε τις πεποιθήσεις που σχετίζονται με τα θέματα που πραγματικά μας απασχολούν με τις κατάλληλες θετικές πεποιθήσεις είναι δυνατό η βασική αιτία της ασθένειας να εξαλειφθεί και η ασθένεια να αντιμετωπιστεί.

Είναι σημαντικό να έχουμε θετικά στοιχεία στο υποσυνείδητο μας ώστε να ζούμε ευτυχισμένοι.

Η Μέθοδος Θήτα μπορεί να βοηθήσει σε διάφορους τομείς της ζωής μας όπως:

  • προσωπική και πνευματική ανάπτυξη και εξέλιξη
  • επαγγελματικά – καριέρα, σκοπός ζωής
  • αφθονία
  • διασκέδαση, ψυχαγωγία
  • σχέσεις, συντροφικές, οικογενειακές, φιλικές
  • σπίτι, περιβάλλον
  • υγεία, διατροφή, εθισμοί, κάπνισμα, αλκοόλ, κτλ.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι εναλλακτικές θεραπείες και οι διαλογισμοί βοηθούν ολιστικά τον άνθρωπο προάγοντας την συναισθηματική, νοητική και ψυχοσωματική του αρμονία και ισορροπία. πορούν κάλλιστα να εφαρμόζονται παράλληλα με οποιαδήποτε θεραπεία της συμβατικής ιατρικής χωρίς όμως να αντικαθιστούν την ιατρική, ψυχολογική, ψυχιατρική διάγνωση και θεραπεία, ή οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή.

ThetaHealing® - www.thetahealing.com

Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013 00:00

Σύνδρομο Asperger

Written by

To Σύνδρομο Asperger (AS) είναι μία διαταραχή στο φάσμα του αυτισμού διαταραχή (ASD), η οποία χαρακτηρίζεται από σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση, μαζί με περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και "στενά" ενδιαφέροντα. Διαφέρει από τις άλλες διαταραχές του φάσματος του αυτισμού επειδή η γλωσσική και η γνωστική ανάπτυξη δεν επηρεάζονται σημαντικά . Αν και δεν απαιτείται για τη διάγνωση, συχνά παρατηρείται σωματική αδεξιότητα και άτυπη (περίεργη, παράξενη) χρήση της γλώσσας.

Το σύνδρομο πήρε το όνομά του από τον αυστριακό παιδίατρο Hans Asperger ο οποίος, το 1944, έκανε μια μελέτη με τα παιδιά που παρακολουθούσε τα οποία δεν διέθεταν δεξιότητες μη λεκτικής επικοινωνίας, είχαν περιορισμένη ενσυναίσθηση με τους συνομηλίκους, και ήταν σωματικά αδέξια. Η σύγχρονη διατύπωση του συνδρόμου Asperger ήρθε το 1981 από την Lorna Wing και πέρασε στις τυποποιημένες διαγνώσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πολλά ερωτήματα παραμένουν σχετικά με τις πτυχές της διαταραχής. Υπάρχει αμφιβολία για το αν είναι διαφορετική από τον αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας. 'Εχει προταθεί η διάγνωση του Asperger να εξαλειφθεί και να αντικατασταθεί από μία διάγνωση της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού με κλίμακα σοβαρότητας, που θα γίνει με την έκδοση του DSM-V.

Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη. Παρά το γεγονός ότι η έρευνα δείχνει την πιθανότητα μιας γενετικής βάσης, δεν υπάρχει καμία γνωστή γενετική αιτιολογία και οι τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου δεν έχουν εντοπιστεί μια σαφή κοινή παθολογία. Δεν υπάρχει μία και μοναδική θεραπεία, καθώς η αποτελεσματικότητα κάθε ειδικευμένης παρέμβασης υποστηρίζεται από μόνο περιορισμένα δεδομένα. Η παρέμβαση στοχεύει στη βελτίωση των συμπτωμάτων και της λειτουργικότητας. Ο στυλοβάτης της διαχείρισης είναι η γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία, εστιάζοντας στην αντιμετώπιση των ελλειμμάτων στις δεξιότητες επικοινωνίας, τις έμμονες ή τις επαναλαμβανόμενες ρουτίνες και τη σωματική αδεξιότητα. Τα περισσότερα παιδιά βελτιώνονται καθώς ωριμάζουν μέχρι την ενηλικίωσή τους, αλλά οι κοινωνικές και οι επικοινωνιακές δυσκολίες μπορεί να συνεχιστούν. Μερικοί ερευνητές και άνθρωποι με Asperger έχουν υποστηρίξει μια αλλαγή στην νοοτροπία, που αναδεικνύει την άποψη ότι πρόκειται για μια διαφορετικότητα, παρά για μια αναπηρία που πρέπει να αντιμετωπιστεί ή να θεραπευτεί.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Asperger_syndrome

 

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013 21:20

Επικοινωνία

Written by

Θα μας βρείτε


 Διεύθυνση

Χέϋδεν 15, Αθήνα, 104 34, ΗΣΑΠ Βικτώρια 

Τηλέφωνο επικοινωνίας:                                    

Κιν: 6948079564   Τηλ: 215.535.6688

 

Τετάρτη, 02 Ιανουαρίου 2013 16:35

Το παιδικό πένθος και η αντιμετώπισή του

Written by

 

 

 

Γενικά
Το πένθος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που έρχεται ως επακόλουθο μιας απώλειας (θανάτου κλπ) κατά την οποία εμφανίζονται συναισθηματικές, ψυχολογικές και σωματικές εκδηλώσεις. Τα παιδιά 
πενθούν κατά διαστήματα καθώς δεν μπορούν να αντέξουν τα οδυνηρά συναισθήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα τη μια στιγμή να είναι θλιμμένα ή να ξεσπούν σε κλάματα και αργότερα να γελούν και να παίζουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν «ξεπεράσει» το γεγονός.

Ποιες είναι οι ανησυχητικές εκδηλώσεις;

Υπάρχουν ορισμένες εκδηλώσεις από τη μεριά του παιδιού που πενθεί οι οποίες θα πρέπει να ανησυχήσουν έναν ενήλiκα και οι οποίες είναι:
  • Η παρατεταμένη απουσία οποιασδήποτε εκδήλωσης θρήνου και η έντονη άρνηση να συζητά για το νεκρό για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον οποιοδήποτε.
  • Η παρατεταμένη αποχή από το παιχνίδι και από τις σχέσεις με τους συνομηλίκους.
  • Οι επίμονες κατηγορίες του παιδιού προς τον εαυτό του ή τους άλλους.
  • Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά ή οι επίμονες σκέψεις αυτοκτονίας
  • Η πλήρης ταύτιση του παιδιού με το άτομο που πέθανε
  • Οι έντονες και παρατεταμένες σωματικές ενοχλήσεις και οι παρατεταμένες διαταραχές στη διατροφή και τον ύπνο (επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες κ.α.).
Για να μπορέσουμε να στηρίξουμε υπεύθυνα και αποτελεσματικά το παιδί, πρέπει πρώτα να επεξεργαστεί  συναισθηματικά ο ενήλικας το γεγονός της απώλειας. Θα πρέπει να εντοπίσει κατά πόσο επηρεάζεται από το γεγονός, πόσα αποθέματα διαθέτει, ποια είναι τα όριά του και κατά πόσο είναι σε θέση να στηρίξει και να βοηθήσει αποτελεσματικά το παιδί.

Τι χρειάζεται το παιδί;

Κατά τη διαδικασία του πένθους, το παιδί χρειάζεται:
1. 
Να κατανοήσει ακριβώς τι συνέβη στο αγαπημένο του πρόσωπο και για ποιο λόγο (ειδικά όταν ο θάνατος ήταν αιφνίδιος ή βίαιος). Με την απόκρυψη της πραγματικότητας το παιδί δίνει τις δικές τους ερμηνείες οι οποίες συχνά είναι πιο τρομακτικές από την πραγματικότητα, ενώ πολλές φορές έχει ως αποτέλεσμα να ενοχοποιεί τον ίδιο του τον εαυτό για την απώλεια. Το ιδανικό είναι ο ζώντας γονιός να εξηγήσει στο παιδί με απλά λόγια τι έχει συμβεί, να του ξεκαθαρίσει ότι ο θανών δε θα επιστρέψει, να το διαβεβαιώσει ότι ο ίδιος δε θα το εγκαταλείψει και να απαντήσει στις ερωτήσεις του παιδιού με σαφήνεια και ειλικρίνεια όσες φορές χρειαστεί. Σημαντικά «εργαλεία» σε αυτό το στάδιο, πέραν από τη 
συζήτηση μπορεί να είναι το κολλάζ, η ζωγραφική, η πλαστελίνη, ο πηλός, το συμβολικό παιχνίδι κλπ, μέσα από τα οποία το παιδί θα μπορέσει να οπτικοποιήσει και να κατανοήσει καλύτερα τις πληροφορίες που έχει λάβει ακόμα και αν η ηλικία του είναι πολύ μικρή.

2. Να 
έρθει σε επαφή με τα συναισθήματα που του προκαλεί η απώλεια και να τα εκφράσει. Τα παιδιά εκφράζουν το πένθος τους πιο εύκολα με έργα, καθώς η ικανότητα του λόγου δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη. Έτσι εκφράζονται μεσα από το παιχνίδι, τις ζωγραφιές και διάφορες ομαδικές ή ατομικές δραστηριότητες οι οποίες έχουν επιλεγεί με βάση την ηλικία τους. Σημαντικό «εργαλείο» είναι τα παραμύθια, το συμβολικό παιχνίδι, το θεατρικό παιχνίδι, η χρήση γαντόκουκλας, κουκλοθέατρου, η συγγραφή, ο πηλός, η πλαστελίνη ακόμα και η ενασχόληση με κάποιο άθλημα, πάντα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και την ηλικία του παιδιού, τη νοητική και τη συναισθηματική του ανάπτυξη, την προσωπικότητά του, το περιβάλλον όπου ζει κλπ. Σημαντικό, για να μπορέσει το παιδί να ξεπεράσει την απώλεια είναι το παιδί να μπορέσει να συνειδητοποιήσει τα συναισθήματά του. Τα παιδιά πρέπει να αισθάνονται ελεύθερα να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα που έχουν, χωρίς να νιώθουν άσχημα ή να ντρέπονται για αυτά. Στόχος της θεραπείας είναι ο εντοπισμός και η επεξεργασία των τραυματικών εμπειριών για να καταλήξει στη λύση του πένθους.

3. 
Το περιβάλλον του να του παρέχει συνεχή στήριξη έτσι ώστε το παιδί να αισθάνεται ότι μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του και να επενδύσει σε άλλες σχέσεις. Στο στάδιο αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει καλή συνεργασία ανάμεσα στο γονιό, τα άτομα του κοντινού περιβάλλοντος, τους εκπαιδευτικούς, τους υπεύθυνους στα αθλήματα ή στα hobbies με τα οποία ασχολείται το παιδί καθώς και με τους θεραπευτές του. Οι ενήλικες πρέπει να δίνουν τις ίδιες απαντήσεις κάθε φορά, καλλιεργώντας έτσι το αίσθημα εμπιστοσύνης στο παιδί. Αν πρόκειται για παιδί προσχολικής ηλικίας, ο γονιός πρέπει να το ενημερώνει κάθε φορά που πρέπει να το αποχωριστεί, άσχετα από την απόσταση (π.χ. να ανέβει στην ταράτσα, να πάει στο περίπτερο κλπ) και να μην φεύγει απροειδοποίητα γιατί ο αποχωρισμός κάνει το παιδί να φοβάται για μια επικείμενη διάλυση της σχέσης με το ζώντα γονιό («Θα φύγεις και εσύ και θα με αφήσεις όπως ο μπαμπάς;»), γεγονός το οποίο επιβαρύνει την ψυχοσύνθεση του παιδιού ακόμα περισσότερο. 
Επιπλέον πρέπει να διατηρηθούν όσο είναι εφικτό οι συνήθειες του παιδιού όπως ήταν πριν την απώλεια αλλά και να ενημερωθεί το παιδί για το τι θα συμβεί από δω και πέρα, για τις συνήθειες που θα παραμείνουν σταθερές, αλλά και για τις αλλαγές που πρόκειται να συμβούν στη ζωή της οικογένειας, εξασφαλίζοντας έτσι ένα αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας (ποιος θα τα φροντίσει, θα τα διαβάσει, ποιος θα αναλάβει τις υποχρεώσεις του θανόντα κλπ).

4. 
Να διατηρήσει ζωντανή την ανάμνηση του αγαπημένου προσώπου. Επιτρέπουμε στο παιδί να συμμετέχει σε οικογενειακές εκδηλώσεις πένθους (επίσκεψη στο μνήμα, μνημόσυνο, κηδεία) εφόσον το επιθυμεί, αφού προετοιμαστεί κατάλληλα και εφόσον υπάρχει ένας ενήλικας που θα μπορέσει να το υποστηρίξει και να ανταπεξέλθει στην κατάσταση αποτελεσματικά αν χρειαστεί. Επιπλέον, είναι σημαντικό να αποκατασταθεί το χαμένο πρόσωπο στη μνήμη του παιδιού, γεγονός το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με το να κοιτάζουν μαζί (ο ζώντας γονέας και παιδί) φωτογραφικά άλμπουμ και βίντεο, να έχουν κορνίζες με φωτογραφίες του θανόντα σε εμφανή σημεία και ο γονέας να διηγείται στο παιδί ιστορίες που αφορούν το χαμένο πρόσωπο.

Ο χειρισμός των παιδιών που πενθούν είναι πολύ σημαντικός για την περαιτέρω ανάπτυξή τους και γι? αυτό είναι απαράιτητο να γίνεται με το σωστό τρόπο. Το περιβάλλον του παιδιού δεν πρέπει να διστάζει 
να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας για να βοηθήσει τόσο τους ίδιους όσο και το παιδί να αντιμετωπίσει το πένθος μέσα από σωστή καθοδήγηση ή ακόμα και θεραπευτική παρέμβαση.

Βιβλία για το πένθος στα οποία μπορείτε να βρείτε δραστηριότητες και γενικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα είναι:
  • Baum Heike (2003): «Η Γιαγιά πήγε στον Ουρανό;» εκδ. Θυμάρι
  • Bode A., Broere R. (2000): «Παππού θα σε θυμάμαι για πάντα» εκδ. Γλαύκη.
  • Harris R., (2003): «Αντίο Ποντικούλη» εκδ. Νίκας, Νέα Παιδεία.
  • Έντα Λεσάν: «Μαθαίνοντας να λέμε αντίο στο γονιό που χάνεται»
  • Γιαννικόπουλος Α. (2005): «Όταν ο θάνατος γίνεται λέξεις και χρώματα στα εικονογραφημένα  παιδικά βιβλία» Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τευχ. 48, σελ. 76-83.
  • Γκρέι Ν. (1999): «Ο Μελένιος και ο Παππούς έφυγε» εκδ. Ψυχογιός
  • Κάντζου Ν, Δαμηλάκη Ρ., Λαμπρινέα Ζ, Κανελλόπουλος Γ. (2009): «Ο Κήπος των Συναισθημάτων- 10 θεματικές προσεγγίσεις για το Νηπιαγωγείο». Εκδ. Δίπτυχο
  • Λοΐζου Μ, (2002) «Ο αθάνατος Γαϊδαράκος» εκδ. Πατάκη
  • Μποζετί Ε., Γκουλφιέ Σ., Τιριέ Α.: «Τα παιδιά στέλνουν μηνύματα με τις ζωγραφιές τους- Ο ρόλος της Παιδικής Ζωγραφιάς στην ανάδειξη και τη λύση των συγκρούσεων».
  • Νευροκοπλή Β. (2007): «Αν τ? αγαπάς ξανάρχονται» εκδ. Λιβάνη.
  • Τσιάντης Ι (2007): «Πών να μιλήσετε σε ένα παιδί για...» ΕΠΥΨΕ, εκδ. ΚΟΑΝ

?ρθρο από την Γρηγοράκη Βαρβάρα, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια

 

 

 

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 23:15

H Εργοθεραπεία

Written by

Η Εργοθεραπεία προάγει την υγεία των ανθρώπων καθιστώντας τους ικανούς να εκτελέσουν σκόπιμες και ουσιαστικές δραστηριότητες. Αυτές περιλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται σε αυτές) την εργασία, την ψυχαγωγία, την αυτοφροντίδα, τις δραστηριότητες στο σπίτι αλλά και στην κοινότητα. Οι Εργοθεραπευτές εργάζονται με άτομα, οικογένειες, ομάδες και κοινότητες για να διευκολυνθεί η υγεία και η ευημερία μέσω της συμμετοχής ή την εκ νέου εμπλοκή τους με τη δραστηριότητα. Οι Εργοθεραπευτές ασχολούνται ολοένα και περισσότερο στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων των κοινωνικών, πολιτικών και περιβαλλοντικών παραγόντων που συμβάλλουν στον κοινωνικό και επαγγελματικό αποκλεισμό.

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Εργοθεραπευτών δίνει τον εξής ορισμό για την Εργοθεραπεία: "Εργοθεραπεία είναι ένα επάγγελμα που ασχολείται με την προώθηση της υγείας και της ευημερίας μέσω της άσκησης έργου. Ο πρωταρχικός στόχος της Εργοθεραπείας είναι να επιτρέψει στους ανθρώπους να συμμετέχουν στις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής . Οι Εργοθεραπευτές πετυχαίνουν αυτό το αποτέλεσμα, βοηθώντας στους ανθρώπους να κάνουν πράγματα που θα ενισχύσουν την ικανότητα συμμετοχή τους ή μετατρέποντας το περιβάλλον για την καλύτερη υποστήριξη της συμμετοχής τους."

Τι είναι η Εργοθεραπεία και πως σχετίζεται με τα παιδιά?

Εργοθεραπεία ορίζεται ως η εφαρμοσμένη επιστήμη που μελετά και χρησιμοποιεί τα ανθρώπινα έργα στους τομείς της αυτοφροντίδας, αξιοποίησης ελεύθερου χρόνου και παραγωγικότητας με στόχο να παρέχει τη δυνατότητα σε άτομα με περιορισμούς στη λειτουργικότητα να εκτελούν τις καθημερινές τους δραστηριότητες στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.

Όπου "έργο" εννοείται κάθε δραστηριότητα της καθημερινής ζωής στην οποία τα άτομα και η κοινωνία προσδίδουν νόημα και αξία.

Έργα, επομένως, είναι καθημερινές δραστηριότητες οι οποίες αντανακλούν πολιτιστικές αξίες, παρέχουν δόμηση στην ανθρώπινη καθημερινότητα και συμπεριλαμβάνουν οτιδήποτε κάνουν οι άνθρωποι για να φροντίσουν τον εαυτό τους (αυτοφροντίδα), να αξιοποιήσουν τον ελεύθερο χρόνο τους (αξιοποίηση ελευθέρου χρόνου) και να συνεισφέρουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή της κοινότητας (σχολείο, εργασία, εθελοντισμός, κ.α.).

Η επιστήμη της Εργοθεραπείας, επομένως, συνδέεται άμεσα με τα "έργα" και την εκτέλεση ή την επίδοση εκτέλεσης των έργων (occupational performance).

Στόχος της Εργοθεραπείας και των Εργοθεραπευτών είναι η ενίσχυση της εμπλοκής των ατόμων στα καθημερινά τους έργα (independence in engaging in occupations) (Σ.Ε.Ε. 2005, A.O.T.A. 2007, Crepeau, Cohn & Schell, 2003)

Η Αναπτυξιακή Εργοθεραπεία, επομένως, βοηθά τα παιδιά με δυσκολίες στην πορεία της ανάπτυξής τους να εκτελέσουν επιτυχώς τα καθημερινά τους "έργα" και να βιώνουν, εν συνεχεία, επιτυχώς, τους ρόλους του μαθητή, του φίλου, του αδερφού, κ.α.

Έργα για τα παιδιά είναι :

  • Η αυτοφροντίδα - αυτοεξυπηρέτηση
  • Το σχολείο (παραγωγική δραστηριότητα)
  • Το παιχνίδι & η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου

Τα προγράμματα Εργοθεραπείας είναι εξατομικευμένα ή ομαδικά, σχεδιάζονται, οργανώνονται και πραγματοποιούνται από εξειδικευμένους Εργοθεραπευτές.

Ποιοί παρακολουθούν τα προγράμματα Εργοθεραπείας;

Παιδιά που ανήκουν στις παρακάτω διαγνωστικές κατηγορίες κρίνεται απαραίτητο από τους Αναπτυξιολόγους, Παιδονευρολόγους, Παιδιάτρους και Παιδοψυχιάτρους να παρακολουθούν Εργοθεραπεία:

  • Νοητική Υστέρηση
  • Εγκεφαλική Παράλυση & άλλες Νευρομυϊκές Παθήσεις
  • Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές & Σύνδρομο Asperger
  • Αισθητηριακές Διαταραχές (Μειωμένη όραση & Τύφλωση, Βαρηκοΐα & Κώφωση)
  • Διαταραχές Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα (Δ.Ε.Π. & Δ.Ε.Π.Υ.)
  • Διάφορα Σύνδρομα (Down, Angelman, Prader-Willi, Rett, κ.α. )
  • Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες (π.χ. Δυσλεξία, Δυσγραφία, Δυσαριθμησία)
  • Δυσλειτουργία στην Αισθητηριακή Ολοκλήρωση
  • Συναισθηματικές Διαταραχές (Αγχος, Φοβίες, Επιθετική Συμπεριφορά, κ.α.)
  • Συνύπαρξη δύο ή και περισσοτέρων διαγνώσεων (π.χ. νοητική υστέρηση & εγκεφαλική παράλυση)

Προγράμματα Εργοθεραπείας και Πρώιμης Παρέμβασης παρακολουθούν και παιδιά που δεν ανήκουν σε καμία από τις παραπάνω διαγνώσεις ωστόσο εμφανίζουν ανησυχητικές ενδείξεις στην βρεφική και προσχολική ηλικία (π.χ. αδεξιότητα, παρορμητικότητα, δυσκολίες στην Αυτοϋπηρέτηση, δυσκολίες ένταξης σε ομάδα) και στοιχεία αποδιοργάνωσης στην σχολική ηλικία (π.χ. προβλήματα συγκέντρωσης, δυσκολίες Αδρού και Λεπτού Συντονισμού, Χωροχρονικό αποπροσανατολισμό, ελλιπή κοινωνικότητα).

Οι Εργοθεραπευτές χρησιμοποιούν προσεκτική ανάλυση των φυσικών, περιβαλλοντικών, ψυχοκοινωνικών, πνευματικών, ψυχικών, πολιτικών και πολιτιστικών παραγόντων για τον εντοπισμό των εμποδίων στην εκτέλεση έργου. Η Εργοθεραπεία αντλεί την ανάπτυξη των γνώσεων της από τον χώρο της ιατρικής, της ψυχολογίας, της κοινωνιολογίας, της ανθρωπολογίας, καθώς και από πολλές άλλες ειδικότητες.
Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Occupational_therapy http://www.agogitoulogou.gr

 

 

 

Η ΥΠΕΡΟΧΗ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ


Είμαστε οι διευκολυντές στο ταξίδι σας

Κυριάκος Καραμπατζιάκης

Ιδρυτής & Θεραπευτής

Κυριάκος Καραμπατζιάκης, Εργοθεραπευτής, ΚρανιοΙερός Θεραπευτής CST, Official Sponsor Upledger Insitute

John Page

Instructor

John Page. Διδάσκει τα επίπεδα ΚρανιοΙερής Θεραπείας, 1 , 2 & ΣωματοΣυναισθηματική Απελευθέρωση 1. Μας δίνει το χρόνο για Κλινικές συνεδρίες σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Stan Gerome

Instructor

Stan Gerome, LMT, CST-D. Instructor στα επίπεδα SER2 & ADV1.