Super User

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013 21:20

Επικοινωνία

Θα μας βρείτε


 Διεύθυνση

Χέϋδεν 15, Αθήνα, 104 34, ΗΣΑΠ Βικτώρια 

Τηλέφωνο επικοινωνίας:                                    

Κιν: 6948079564   Τηλ: 215.535.6688

 

Τετάρτη, 02 Ιανουαρίου 2013 16:35

Το παιδικό πένθος και η αντιμετώπισή του

 

 

 

Γενικά
Το πένθος είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά που έρχεται ως επακόλουθο μιας απώλειας (θανάτου κλπ) κατά την οποία εμφανίζονται συναισθηματικές, ψυχολογικές και σωματικές εκδηλώσεις. Τα παιδιά 
πενθούν κατά διαστήματα καθώς δεν μπορούν να αντέξουν τα οδυνηρά συναισθήματα για μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα τη μια στιγμή να είναι θλιμμένα ή να ξεσπούν σε κλάματα και αργότερα να γελούν και να παίζουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν «ξεπεράσει» το γεγονός.

Ποιες είναι οι ανησυχητικές εκδηλώσεις;

Υπάρχουν ορισμένες εκδηλώσεις από τη μεριά του παιδιού που πενθεί οι οποίες θα πρέπει να ανησυχήσουν έναν ενήλiκα και οι οποίες είναι:
  • Η παρατεταμένη απουσία οποιασδήποτε εκδήλωσης θρήνου και η έντονη άρνηση να συζητά για το νεκρό για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον οποιοδήποτε.
  • Η παρατεταμένη αποχή από το παιχνίδι και από τις σχέσεις με τους συνομηλίκους.
  • Οι επίμονες κατηγορίες του παιδιού προς τον εαυτό του ή τους άλλους.
  • Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά ή οι επίμονες σκέψεις αυτοκτονίας
  • Η πλήρης ταύτιση του παιδιού με το άτομο που πέθανε
  • Οι έντονες και παρατεταμένες σωματικές ενοχλήσεις και οι παρατεταμένες διαταραχές στη διατροφή και τον ύπνο (επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες κ.α.).
Για να μπορέσουμε να στηρίξουμε υπεύθυνα και αποτελεσματικά το παιδί, πρέπει πρώτα να επεξεργαστεί  συναισθηματικά ο ενήλικας το γεγονός της απώλειας. Θα πρέπει να εντοπίσει κατά πόσο επηρεάζεται από το γεγονός, πόσα αποθέματα διαθέτει, ποια είναι τα όριά του και κατά πόσο είναι σε θέση να στηρίξει και να βοηθήσει αποτελεσματικά το παιδί.

Τι χρειάζεται το παιδί;

Κατά τη διαδικασία του πένθους, το παιδί χρειάζεται:
1. 
Να κατανοήσει ακριβώς τι συνέβη στο αγαπημένο του πρόσωπο και για ποιο λόγο (ειδικά όταν ο θάνατος ήταν αιφνίδιος ή βίαιος). Με την απόκρυψη της πραγματικότητας το παιδί δίνει τις δικές τους ερμηνείες οι οποίες συχνά είναι πιο τρομακτικές από την πραγματικότητα, ενώ πολλές φορές έχει ως αποτέλεσμα να ενοχοποιεί τον ίδιο του τον εαυτό για την απώλεια. Το ιδανικό είναι ο ζώντας γονιός να εξηγήσει στο παιδί με απλά λόγια τι έχει συμβεί, να του ξεκαθαρίσει ότι ο θανών δε θα επιστρέψει, να το διαβεβαιώσει ότι ο ίδιος δε θα το εγκαταλείψει και να απαντήσει στις ερωτήσεις του παιδιού με σαφήνεια και ειλικρίνεια όσες φορές χρειαστεί. Σημαντικά «εργαλεία» σε αυτό το στάδιο, πέραν από τη 
συζήτηση μπορεί να είναι το κολλάζ, η ζωγραφική, η πλαστελίνη, ο πηλός, το συμβολικό παιχνίδι κλπ, μέσα από τα οποία το παιδί θα μπορέσει να οπτικοποιήσει και να κατανοήσει καλύτερα τις πληροφορίες που έχει λάβει ακόμα και αν η ηλικία του είναι πολύ μικρή.

2. Να 
έρθει σε επαφή με τα συναισθήματα που του προκαλεί η απώλεια και να τα εκφράσει. Τα παιδιά εκφράζουν το πένθος τους πιο εύκολα με έργα, καθώς η ικανότητα του λόγου δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη. Έτσι εκφράζονται μεσα από το παιχνίδι, τις ζωγραφιές και διάφορες ομαδικές ή ατομικές δραστηριότητες οι οποίες έχουν επιλεγεί με βάση την ηλικία τους. Σημαντικό «εργαλείο» είναι τα παραμύθια, το συμβολικό παιχνίδι, το θεατρικό παιχνίδι, η χρήση γαντόκουκλας, κουκλοθέατρου, η συγγραφή, ο πηλός, η πλαστελίνη ακόμα και η ενασχόληση με κάποιο άθλημα, πάντα ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και την ηλικία του παιδιού, τη νοητική και τη συναισθηματική του ανάπτυξη, την προσωπικότητά του, το περιβάλλον όπου ζει κλπ. Σημαντικό, για να μπορέσει το παιδί να ξεπεράσει την απώλεια είναι το παιδί να μπορέσει να συνειδητοποιήσει τα συναισθήματά του. Τα παιδιά πρέπει να αισθάνονται ελεύθερα να εκφράσουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα που έχουν, χωρίς να νιώθουν άσχημα ή να ντρέπονται για αυτά. Στόχος της θεραπείας είναι ο εντοπισμός και η επεξεργασία των τραυματικών εμπειριών για να καταλήξει στη λύση του πένθους.

3. 
Το περιβάλλον του να του παρέχει συνεχή στήριξη έτσι ώστε το παιδί να αισθάνεται ότι μπορεί να συνεχίσει τη ζωή του και να επενδύσει σε άλλες σχέσεις. Στο στάδιο αυτό είναι σημαντικό να υπάρχει καλή συνεργασία ανάμεσα στο γονιό, τα άτομα του κοντινού περιβάλλοντος, τους εκπαιδευτικούς, τους υπεύθυνους στα αθλήματα ή στα hobbies με τα οποία ασχολείται το παιδί καθώς και με τους θεραπευτές του. Οι ενήλικες πρέπει να δίνουν τις ίδιες απαντήσεις κάθε φορά, καλλιεργώντας έτσι το αίσθημα εμπιστοσύνης στο παιδί. Αν πρόκειται για παιδί προσχολικής ηλικίας, ο γονιός πρέπει να το ενημερώνει κάθε φορά που πρέπει να το αποχωριστεί, άσχετα από την απόσταση (π.χ. να ανέβει στην ταράτσα, να πάει στο περίπτερο κλπ) και να μην φεύγει απροειδοποίητα γιατί ο αποχωρισμός κάνει το παιδί να φοβάται για μια επικείμενη διάλυση της σχέσης με το ζώντα γονιό («Θα φύγεις και εσύ και θα με αφήσεις όπως ο μπαμπάς;»), γεγονός το οποίο επιβαρύνει την ψυχοσύνθεση του παιδιού ακόμα περισσότερο. 
Επιπλέον πρέπει να διατηρηθούν όσο είναι εφικτό οι συνήθειες του παιδιού όπως ήταν πριν την απώλεια αλλά και να ενημερωθεί το παιδί για το τι θα συμβεί από δω και πέρα, για τις συνήθειες που θα παραμείνουν σταθερές, αλλά και για τις αλλαγές που πρόκειται να συμβούν στη ζωή της οικογένειας, εξασφαλίζοντας έτσι ένα αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας (ποιος θα τα φροντίσει, θα τα διαβάσει, ποιος θα αναλάβει τις υποχρεώσεις του θανόντα κλπ).

4. 
Να διατηρήσει ζωντανή την ανάμνηση του αγαπημένου προσώπου. Επιτρέπουμε στο παιδί να συμμετέχει σε οικογενειακές εκδηλώσεις πένθους (επίσκεψη στο μνήμα, μνημόσυνο, κηδεία) εφόσον το επιθυμεί, αφού προετοιμαστεί κατάλληλα και εφόσον υπάρχει ένας ενήλικας που θα μπορέσει να το υποστηρίξει και να ανταπεξέλθει στην κατάσταση αποτελεσματικά αν χρειαστεί. Επιπλέον, είναι σημαντικό να αποκατασταθεί το χαμένο πρόσωπο στη μνήμη του παιδιού, γεγονός το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με το να κοιτάζουν μαζί (ο ζώντας γονέας και παιδί) φωτογραφικά άλμπουμ και βίντεο, να έχουν κορνίζες με φωτογραφίες του θανόντα σε εμφανή σημεία και ο γονέας να διηγείται στο παιδί ιστορίες που αφορούν το χαμένο πρόσωπο.

Ο χειρισμός των παιδιών που πενθούν είναι πολύ σημαντικός για την περαιτέρω ανάπτυξή τους και γι? αυτό είναι απαράιτητο να γίνεται με το σωστό τρόπο. Το περιβάλλον του παιδιού δεν πρέπει να διστάζει 
να απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας για να βοηθήσει τόσο τους ίδιους όσο και το παιδί να αντιμετωπίσει το πένθος μέσα από σωστή καθοδήγηση ή ακόμα και θεραπευτική παρέμβαση.

Βιβλία για το πένθος στα οποία μπορείτε να βρείτε δραστηριότητες και γενικές πληροφορίες σχετικά με το θέμα είναι:
  • Baum Heike (2003): «Η Γιαγιά πήγε στον Ουρανό;» εκδ. Θυμάρι
  • Bode A., Broere R. (2000): «Παππού θα σε θυμάμαι για πάντα» εκδ. Γλαύκη.
  • Harris R., (2003): «Αντίο Ποντικούλη» εκδ. Νίκας, Νέα Παιδεία.
  • Έντα Λεσάν: «Μαθαίνοντας να λέμε αντίο στο γονιό που χάνεται»
  • Γιαννικόπουλος Α. (2005): «Όταν ο θάνατος γίνεται λέξεις και χρώματα στα εικονογραφημένα  παιδικά βιβλία» Σύγχρονο Νηπιαγωγείο, τευχ. 48, σελ. 76-83.
  • Γκρέι Ν. (1999): «Ο Μελένιος και ο Παππούς έφυγε» εκδ. Ψυχογιός
  • Κάντζου Ν, Δαμηλάκη Ρ., Λαμπρινέα Ζ, Κανελλόπουλος Γ. (2009): «Ο Κήπος των Συναισθημάτων- 10 θεματικές προσεγγίσεις για το Νηπιαγωγείο». Εκδ. Δίπτυχο
  • Λοΐζου Μ, (2002) «Ο αθάνατος Γαϊδαράκος» εκδ. Πατάκη
  • Μποζετί Ε., Γκουλφιέ Σ., Τιριέ Α.: «Τα παιδιά στέλνουν μηνύματα με τις ζωγραφιές τους- Ο ρόλος της Παιδικής Ζωγραφιάς στην ανάδειξη και τη λύση των συγκρούσεων».
  • Νευροκοπλή Β. (2007): «Αν τ? αγαπάς ξανάρχονται» εκδ. Λιβάνη.
  • Τσιάντης Ι (2007): «Πών να μιλήσετε σε ένα παιδί για...» ΕΠΥΨΕ, εκδ. ΚΟΑΝ

?ρθρο από την Γρηγοράκη Βαρβάρα, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια

 

 

 

Τρίτη, 01 Ιανουαρίου 2013 23:42

Ειδική γλωσσική διαταραχή

Η Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (ΕΓΔ) είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή του λόγου που μπορεί να επηρεάσει τον εκφραστικό όσο και τον αντιληπτικό λόγο.  Η ΕΓΔ ορίζεται ως μια "καθαρή" έκπτωση στον λόγο, πράγμα που σημαίνει ότι δεν συνδέεται ή δεν προκαλείται από άλλες αναπτυξιακές διαταραχές, απώλεια ακοής ή αυτισμό.

Επισκόπηση

Η ΕΓΔ χρησιμοποιείται για να αναφερθούμε σε προβλήματα στην εκμάθηση και χρήση της γλώσσας, συνήθως στο πλαίσιο της κανονικής ανάπτυξης. Είναι αμφιλεγόμενο αν αφορά άτομα με γενικώς φυσιολογική γνωστική ανάπτυξη (Cohen, 2002).

Τα άτομα με ΕΓΔ εμφανίζουν δυσκολίες να επιλέξουν και να συνδυάσουν και να λεκτικούς ήχους σε ολοκληρωμένες λέξεις με νόημα (φωνολογική επίγνωση).Αυτά τα προβλήματα διαφέρουν στις διαταραχές ομιλίας που προκύπτουν από δυσκολίες στον κινητικό συντονισμό των μυών του στόματος (Cohen, 2002).

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν τη χρήση μικρών προτάσεων, και προβλήματα στη παραγωγής και την κατανόηση συντακτικά πολύπλοκων προτάσεων. Η ΕΓΔ συνδέεται επίσης με περιορισμένο λεξιλόγιο, προβλήματα στην εύρεση της κατάλληλης λέξης, καθώς και δυσκολία στην εκμάθηση νέων λέξεων, κι ενώ τα οι βασικές δεξιότητες για την ανάπτυξη της φωνολογίας καιτης  σύνταξης ολοκληρώνονται κατά την παιδική ηλικία, το λεξιλόγιο συνεχίζει να αυξάνεται κατά την ενήλικη ζωή.

ΕΓΔ και δυσλεξία

Σύμφωνα με τις Bishop & Snowling (2004) από τα παιδιά με ΕΓΔ, περίπου το 50% θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην ανάγνωση και θα αναπτύξει δυσλεξία .

Αξιολόγηση

Υπάρχουν λίγες διαθέσιμες αξιολογήσεις που μπορούν να διενεργούνται από τους γονείς όσο και από τους επαγγελματίες. Ωστόσο, το Grammar and Phonology Screening Test (GAPS) είναι ένα δεκάλεπτο τεστ για παιδιά από 3,5 ετών ως 6,5 ετών που μπορεί να δοθεί από τους γονείς, τους δασκάλους, τους λογοθεραπευτές ή άλλους επαγγελματίες. Αξιολογεί τη γραμματική (σύνταξη και η μορφολογία) και τη φωνολογία και είναι εξαιρετικά ακριβές στην ανίχνευση αν ένα παιδί έχει προβλήματα λόγου και αν χρήζει περαιτέρω αξιολόγησης, και / ή  αν είναι σε κίνδυνο για δυσλεξία.

Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Specific_language_impairment
 

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 23:29

Δυσλεξία

Η Δυσλεξία είναι μια μορφή μαθησιακής δυσκολίας, όπου το άτομο, μικρής ή μεγάλης ηλικίας, παρουσιάζει δυσκολίες στην ανάλυση των λέξεων σε ακουστικές μονάδες συλλαβικής βάσης και στη σύνθεση συλλαβικών ακουστικών μονάδων σε λεξικά σύνολα με εννοιακό περιεχόμενο.

Τα δυσλεκτικά άτομα πολλές φορές αντιμετωπίζουν πρόβλημα δυσκολίας ή ανικανότητας στο να αντιληφθούν τις ομοιότητες των αρχικών ήχων των λέξεων. Ενδέχεται π.χ. ένας δυσλεκτικός να μην αντιλαμβάνεται τον διπλό ήχο στο συμφωνικό σύμπλεγμα των λέξεων π.χ. "κλαίει", "βάλτος" και αντί για αυτό να διαβάζει ή να γράφει "καίει", "βάτος".

Ορισμοί

Είναι εξελικτική διαταραχή των ακαδημαικών δεξιοτήτων(ανάγνωση,γραφή,αντίληψη μαθηματικών). Συναντάται στο 10-15% των παιδιών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (Αγόρια-Κορίτσια=4:1). Το 1/3 των παιδιών έχει διαταραχές και στο γραπτό και στον προφορικό λόγο.

Ένας απλός ορισμός της δυσλεξίας είναι "άτομα τα οποία δυσκολεύονται να μάθουν μέσω της γραπτής ή προφορικής γλώσσας, χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος (τραύμα, πνευματική καθυστέρηση κτλ.)". Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να ανήκουν και ευφυή ή και ταλαντούχα άτομα. Η παγκόσμια ομοσπονδία της νευρολογίας καθορίζει τη δυσλεξία ως "διαταραχή που φανερώνεται από τις δυσκολίες στην εκμάθηση του διαβάσματος, παρά την επαρκή νοημοσύνη και τις κοινωνικές και πολιτιστικές ευκαιρίες του ατόμου".

Η δυσλεξία δεν είναι αυστηρά μόνο μια διαταραχή ανάγνωσης που χαρακτηρίζεται από τις αντιστροφές. Είναι ένα σύνδρομο των πολλών και ποικίλων συμπτωμάτων που έχει επιπτώσεις σε εκατομμύρια των παιδιών και ενηλίκων.

Από πολλούς αναγνωρίζεται η δυσλεξία ως "διαφορετικός τρόπος σκέψης": παραλληλίζοντας τη δυσλεξία με τη δυνατότητα που έχει κάποιος να "δει" πολυδιάστατα, την συνολική εικόνα, ή από οποιαδήποτε θέση κάθε φορά. Η δυνατότητα να σκέφτεται με εικόνες και να καταχωρούνται αυτές οι εικόνες ως πραγματικές. Κατά συνέπεια, αναμιγνύεται η δημιουργική σκέψη με την πραγματικότητα αλλάζοντας πολλές φορές αυτό που το δυσλεκτικό άτομο βλέπει ή ακούει.

Ενδείξεις της δυσλεξίας

Στα περισσότερα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:
1.Δυσκολίες στο γραπτό λόγo
2.Δυσκολίες στη γραφή
3.Σοβαρά προβλήματα στην ορθογραφία
4.Αργοπορία στη μάθηση της ανάγνωσης

Σε ορισμένα δυσλεκτικά άτομα εμφανίζονται:
1.Δυσκολίες στα μαθηματικά, ειδικά στην αφομοίωση συμβόλων και μορφών όπως οι πίνακες πολλαπλασιασμού
2.Προβλήματα στη βραχυπρόθεσμη μνήμη και οργάνωση
3.Δυσκολίες στην παρακολούθηση γραπτών οδηγιών και αλληλουχίας δρωμένων
4.Προβλήματα στην ανάγνωση γραπτών κειμένων
5.Παλινδρομική εκδήλωση ικανοτήτων.

Επίσης εμφανίζονται:
1.Δυσκολίες στον προφορικό λόγο
2.Προβλήματα στην εκτίμηση της απόστασης και της ενημερότητας του χώρου
3.Σύγχυση δεξιού και αριστερού.

Αντιμετώπιση της δυσλεξίας

Αν και κατά καιρούς προτείνονται διάφορες προσεγγίσεις αντιμετώπισης της δυσλεξίας, η επιστημονική κοινότητα δεν δείχνει να έχει εγκυροποιήσει κάποια από αυτές. Σε αυτό το πλαίσιο διατυπώνεται η πεποίθηση ότι περισσότερο μαθαίνει να ζει κανείς με τη δυσλεξία (καλλιεργώντας π.χ. εναλλακτικούς τρόπους μάθησης), παρά την ξεπερνά.

Ένα δυσλεκτικό παιδί, όταν κατά την ανάγνωση συναντήσει άγνωστες λέξεις δυσκολεύεται να τις διαβάσει. Για τα παιδιά αυτά είναι προτιμότερη η ολική μέθοδος διδασκαλίας πρώτης ανάγνωσης. Όταν όμως αποκτήσουν ένα ικανοποιητικό οπτικό λεξιλόγιο, τότε πρέπει σιγά-σιγά να εισαχθούν στην ανάλυση και σύνθεση των λέξεων για να μπορούν να διαβάσουν σύνθετες λέξεις.

Μία αξιολόγηση θα είναι το πρώτο βήμα για να βοηθηθεί το παιδί ή το νεαρό άτομο προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες του. Διαθέτοντας αυτή την αξιολόγηση, ο καταρτισμένος εκπαιδευτικός μπορεί να προσαρμόσει το διδακτικό του πρόγραμμα στις ειδικές μαθησιακές ανάγκες του παιδιού, προκειμένου να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του, τα κίνητρα και τις στρατηγικές διεκπεραίωσης της μάθησης.
Πηγή: http://www.el.wikipedia.org

 

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 19:07

Κυριάκος Καραμπατζιάκης

Kyriakos Karampatziakis

Κυριάκος Καραμπατζιάκης, OT, CST

Βιογραφικό

Ο Κυριάκος Καραμπατζιάκης σπούδασε στο T.E.I. ΑΘΗΝΑΣ, Τμήμα Εργοθεραπείας. Αποφοίτησε το Δεκέμβριο του 1999 με Βαθμό Πτυχίου: Αριστα 8,82 και Τιμητική Διάκριση στην Ορκομωσία.

Κλινική Ασκηση Ι στο Ίδρυμα «Η Θεοτόκος»

Κλινική Ασκηση ΙΙ στην Ψυχιατρική Κλινική του Ναυτικού Νοσοκομείου Αθήνας

Πρακτική Ασκηση στο Εθνικό Ίδρυμα Αποκατάστασης Αναπήρων και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αθηνών

Αδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος: 04/11/2001, # 7577, Νομαρχία Αθηνών

Επαγγελματική Εμπειρία

Σεπτέμβριος 2001 - Ιούνιος 2007: Εργοθεραπευτής- Υπεύθυνος Τμήματος Εργοθεραπείας στο Παιδικό Εργαστήρι Ιλίου (Αξιολόγηση, Σχεδιασμός & Εφαρμογή Ατομικών Θεραπευτικών προγραμμάτων σε παιδιά 3-15 ετών με Μαθησιακές Δυσκολίες, Νοητική Υστέρηση, Δ.Ε.Π.Υ , Αυτισμό και Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή, Σύνδρομα)

Σεπτέμβριος 2007 - Ιούνιος 2008: Εργοθεραπευτής - Υπεύθυνος Τμήματος Εργοθεραπείας & Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Παιδικό Εργαστήρι Γλυφάδας & Π. Φαλήρου (Διοργάνωση Εσωτερικής Εκπαίδευσης, Σεμινάρια σε γονείς και συνάδελφους άλλων ειδικοτήτων όπως λογοθεραπευτές, ειδικοί παιδαγωγοί, ψυχολόγοι).

Σεπτέμβριος 2004 - Ιούνιος 2008: Επόπτης Εργοθεραπευτών στο Παιδικό Εργαστήρι (Εξειδικευμένη εποπτεία και καθοδήγηση νέων συναδέλφων, και εκπαίδευσή τους σε εργοθεραπευτικές προσεγγίσεις όπως TEACCH, Makaton, Sensory Integration)

Ιούλιος 2007 - Ιούνιος 2008: Εργοθεραπευτής στο Κέντρο Αποκατάστασης Ψυχικής Υγείας «ΑΝΑΣΑ» (Σχεδιασμός Προγράμματος και εφαρμογή για 5 ενήλικες με Σοβαρές Διαταραχές στο Φάσμα του Αυτισμού, και συνοδές Ψυχικές Διαταραχές)

Σεπτέμβριος 2008 - Ιούνιος 2009: Εργοθεραπευτής στο Κέντρο Α.Μ.Ε.Α. Μεγάρων με ενήλικες και παιδιά με Νοητική Υστέρηση και Αυτισμό.

Σεπτέμβριος 2009 ως σήμερα: Εργοθεραπεία κατ' οίκον με παιδιά, έφηβους και ενήλικες στο φάσμα του Αυτισμού, ΔΕΠΥ, Αναπτυξιακή καθυστέρηση, Νοητική υστέρηση και σύνδρομα

Εκπαίδευση

BAEP: BioAquatic Exploration: ΚρανιοΙερή Θεραπεία και Παιδιατρικά, με τη συμμετοχή δελφινιών στο Marmaris, Turkey στις 21-24 Αυγούστου, 2014. Εκπαιδευτές: Chas Perry, Ph.D., CST-D and Carol McLellan CMT, CST-D

DATIP: Εντατικό Πρόγραμμα Θεραπείας με υποβοήθηση από Δελφίνια στο Freeport, Bahamas, στις 14-17 Αυγούστου, 2014. Εκπαιδευτής: Kat Perry, CST-D

BADA: BioAquatic Advanced and Dolphins Exploration στο Freeport, Bahamas, στις 7-10 Αυγούστου, 2014. Εκπαιδευτές: Chas Perry, Ph.D., CST-D and Kat Perry, CST-D

Unwinding Meridians: Applying Acupuncture Principles to CST1: στο Toronto, Canada, στις 22-25 Μαίου, 2014. Εκαπιδευτής: Kenneth R. Koles, Ph.D., DSc, LMT, RAc, Dipl. NCCAOM

Advanced 2 class Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας στο Jupiter Beach Resort, , με εκπαιδευτή τον Chas Perry, Ph.D., 14 -18 Οκτωβρίου 2013, Palm Beach Gardens, Florida

Sensory Integration for CranioSacral Therapists Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας στο Upledger Institute, , με εκπαιδεύτρια την Rebecca Flowers, 12 -13 Οκτωβρίου 2013, Palm Beach Gardens, Florida

Pediatrics 1 class Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας στο Upledger Institute, , με εκπαιδεύτρια την Rebecca Flowers, 17-20 Ιανουαρίου 2013, Palm Beach Gardens, Florida

Advanced 1 class Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας στο Jupiter Beach Resort, , με εκπαιδευτή τον Stan Gerome, 30 Απριλίου - 4 Μαΐου 2012, Palm Beach Gardens, Florida

SER2 Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας στο Upledger Institute, με εκπαιδευτή τον Stan Gerome, 17-20 Νοεμβρίου 2011, Palm Beach Gardens, Florida

SER1 Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας, στο Upledger Institute, με εκπαιδεύτρια την Avadhan Larson, 17 -21 Απριλίου 2011, Palm Beach Gardens, Florida

CS2 Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας, στο Upledger Institute, με εκπαιδεύτρια την Mariann Sisco, 28 Οκτωβρίου- 1 Νοεμβρίου 2010, Palm Beach Gardens, Florida

CS1 Σεμινάριο ΚρανιοΙερής Θεραπείας με εκπαιδεύτρια την Maggie Gill, 10-13 Ιουνίου 2010, Αθήνα

Reiki - 1ος Βαθμός  Εκπαίδευση από την Βαλασία Αγγελίδου στις 3-4 Ιουνίου, 2006 στο Π. Φάληρο, Αθήνα

Reiki - 2ος Βαθμός  Εκπαίδευση από την Βαλασία Αγγελίδου στις 3-4 Φεβρουαρίου, 2007 στο Π. Φάληρο, Αθήνα

Reiki - 3ος Βαθμός Εκπαίδευση από την Βαλασία Αγγελίδου στις 13-14 Φεβρουαρίου, 2011 στο Π. Φάληρο, Αθήνα

Reiki - Μάστερ   Εκπαίδευση από την Βαλασία Αγγελίδου από 7 Απριλίου 2013 ως τις 2 Φεβρουαρίου, 2014 στο Π. Φάληρο, Αθήνα

The Therapressure Protocol for Sensory Defensiveness, To πρωτόκολλο Wilbarger, Εκπαιδεύτριες η Patricia Wilbarger και η Julia Wilbarger, στις 29-31 Μαΐου, 2008 στον Αγιο Στέφανο, Αθήνα

The Principles of Structured Learning based on the TEACCH Program, Εκπαιδευτής ο Gary Mesibov, στις 7-11 Μαρτίου, 2007 στα Καμίνια, Αθήνα

Έρευνα

40ο Πανελλήνιο Παιδιατρικό Συνέδριο, Θεσσαλονίκη: Μάργαρη Μαρία*, Σταντζου Αλκμήνη, Σούλας Δημήτριος, Μπέλλου Μαρία, Καραμπατζιάκης Κυριάκος, Παϊλοπούλου Ζωή (2002). «Η Ολική προσέγγιση των Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών»

7ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Εργοθεραπείας, Αθήνα: Καραμπατζιάκης Κ., Κουτσού Α., Μάργαρη Μ. (2004), "The Occupational Therapy Intervention in the Holistic Approach of Learning Difficulties"

33rd Annual International Neuropsychological Society Meeting, St. Louis, Missouri, USA: Pailopoulos G., Karampatziakis K.(2005). "Retention of Symbol Sequences by Children with Learning Disabilities: An investigation of memory for letter, number, and symbol sequences amongst dyslexic children and children with additional learning disabilities in Greece"

Άλλες Δραστηριότητες

Μέλος του International Association of Healthcare Practitioners
Δείτε εδώ περισσότερα

Ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ενηλίκων Αυτιστικών Asperger και ΥΛΑ

Ιδρυτικό μέλος και Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Επιστημονικής Εταιρείας για την Υποστηρικτική Τεχνολογία.

Επίσημος εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Upledger στην Ελλάδα 

 

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 13:41

Το TEACCH πιο εξειδικευμένα

Στις 7 έως 11 Μαρτίου του 2007 είχα την τύχη να παρακολουθήσω από κοντά το σεμινάριο που έδωσε ο καθηγητής Gary Mesibov στην Ελλάδα. Ο Gary Mesibov είναι ο διευθυντής του προγράμματος TEACCH στο πανεπιστήμιο της North Carolina και επί σειρά ετών ήταν το "δεξί χέρι" του Eric Schopler, ο οποίος ίδρυσε το TEACCH βασιζόμενος στις ερευνητικές του μελέτες. Σας μεταφέρω παρακάτω μερικά βασικά σημεία από τις σημειώσεις μου. Είχα την τύχη επίσης να συνομιλήσω προσωπικά με τον Gary Mesibov και αυτό που μου έμεινε χαραγμένο στη μνήμη μου είναι η θεώρησή του ότι "οι αυτιστικοί άνθρωποι είναι πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟΙ".

"Βρίσκω μεγάλη αξία και νόημα στη ζωή μου. Αν θέλετε να με βοηθήσετε μην με αλλάξετε για να ταιριάξω στον κόσμο σας. Ούτε να φτιάξετε μια γωνιά στον κόσμο σας ειδικά κατασκευασμένη για μένα. Εργαστείτε μαζί μου για να χτίσουμε περισσότερες γέφυρες μεταξύ μας".

Αυτό το κείμενο, που έχει γράψει ένα αυτιστικό άτομο υψηλής λειτουργικότητας, το διάβασε ο καθηγητής Gary Mesibov για να τονίσει ότι τα άτομα με αυτισμό είναι διαφορετικά και αυτό είναι "εντάξει", είναι αποδεκτό.

Σήμερα ολοκληρώθηκε και ο Β' κύκλος του σεμιναρίου για τη Δομημένη Διδασκαλία βασισμένη στη μέθοδο TEACCH, από τον καθηγητή Gary Mesibov, ο οποίος είναι και ο διευθυντής του προγράμματος TEACCH στο πανεπιστήμιο της North Carolina, USA. Με γνώση μέσα από συνεχή έρευνα και εμπειρίες μέσα από την εκπαίδευση ατόμων με αυτιστική διαταραχή εδώ και 30 χρόνια, ισορροπεί έξοχα ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη.

Μετά από 5 ημέρες εκπαίδευσης και συζήτησης μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω καλύτερα τι είναι αυτισμός, γιατί τα παιδιά αυτά έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά και πώς θα μπορούσα να βρω τρόπους για να τα βοηθήσω περισσότερο να κατανοήσουν τον κόσμο και να γίνουν ανεξάρτητα.

Βασικά σημεία που έχω σημειώσει:

1. Οι συνήθεις στρατηγικές εκπαίδευσης δε δουλεύουν στα παιδιά με αυτισμό.
Ο εγκέφαλος τους δεν είναι χαλασμένος, δουλεύει διαφορετικά από μικρή ηλικία και αυτό ενισχύει μια διαφορετική οργάνωση της ζωής τους. Αυτό το διαφορετικό σύστημα οργάνωσης το ονομάζει "Κουλτούρα του αυτισμού", περισσότερα εδώ...

2. Χαρακτηριστικά των ατόμων:

α) Πολλοί καλοί σε λεπτομέρειες, στη μνήμη, ειδικά σε οπτικές μνήμες και στη σκέψη με εικόνες. Πολύ καλό βιβλίο το "Thinking in Pictures" από την Temple Grandin. Περισσότερα εδώ...

β) Δυσκολία στη διαδοχή, στη σειρά πχ. βάζω πρώτα τις κάλτσες και μετά τα παπούτσια.

γ) Δυσκολία στην προσοχή. Φοβερό το παράδειγμα του φακού! Φανταστείτε έναν φακό που ανάβει στο σκοτάδι. Αν είναι λεπτή η δέσμη φωτός είναι πιο φωτεινή αλλά καλύπτει μικρή περιοχή. Αν γυρίσουμε το φακό ώστε να ανοίξει η δέσμη φωτός, καλύπτει μεγαλύτερη επιφάνεια αλλά δεν είναι τόσο έντονο το φως. Ο τρόπος της προσοχής τους μοιάζει να είναι πιο "στενός", αλλά πιο έντονος. Έχουν δυσκολία να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα πχ. να οδηγούν και να ακούν ραδιόφωνο.

δ) Δεν αντιλαμβάνονται ότι οι άλλοι μπορεί να έχουν διαφορετικές σκέψεις από αυτές που έχουν. Σου μιλάνε για ένα πράγμα έντονα και γρήγορα και νομίζουν ότι έχεις τις ίδιες σκέψεις.

ε) Είναι πολλοί ενεργητικοί, αντιδρούν υπερβολικά και διασπάται εύκολα η προσοχή τους.

στ) Δυσκολία στη γενίκευση, από το ειδικό στο γενικό. πχ. μαθαίνουν να πλένουν τα δόντια με μπλε οδοντόβουρτσα, αλλά δεν μπορούν να τα πλύνουν αν την αλλάξεις και τους βάλεις πορτοκαλί οδοντόβουρτσα.

3.Βασικές αρχές μάθησης:

α) Προτιμούν Τάξη και οργάνωση.
Τα πάντα στη θέση τους, το καθετί έχει τη θέση του. Γι αυτό τους αρέσουν τα puzzles.

β)Ξεκάθαρα και συγκεκριμένα.
Πχ. η εντολή "βάλε τα βιβλία στο τραπέζι" δε τους λέει τίποτα, μόνο σύγχηση προκαλεί. Πού; Δεξιά, αριστερά στη μέση, πάνω από κάτι άλλο, στην άκρη? Γι αυτό κολλάμε τη λέξη ΕΔΩ με ένα καρτελάκι στο τραπέζι, ή μια φωτό με βιβλία ώστε να αντιστοιχίσει τα βιβλία με τη φωτό σε εκείνο το σημείο. Δύσκολο να βρεις ανεξάρτητες δραστηριότητες. Πολύ καλό site με ιδέες είναι εδώ...

γ)Οικειότητα.
Τους αρέσει ότι έχουν ξανακάνει, και δεν βαριούνται απότο ίδιο όπως τα υπόλοιπα παιδιά. Φοβούνται νέες εμπειρίες. Με Functional MRI (λειτουργική μαγνητική) μια εξέταση που δείχνει τον εγκέφαλο την ώρα που ασχολείσαι με κάτι, φαίνεται ότι ο εγκέφαλος τους είναι πιο ενεργός με γνωστά πράγματα. Γι αυτό προσπαθούμε να εγκαθιδρύσουμε ρουτίνες.

δ) Θετική Ενίσχυση.
Εδώ η Θετική Ενίσχυση είναι να γνωρίζουν τι θα κάνουν μετά γιατί αυτό τους αγχώνει: "Τελειωσε τη δουλειά σου, και μετά θα παίξεις κομπιούτερ". Τους κρατά συγκεντρωμένους και ήρεμους.

ε)"Στενά ενδιαφέροντα".
Μερικές φορές έχουν παράξενα ενδιαφέροντα, "κολλήματα" που λένε οι μαμάδες, όπως με δεινόσαυρους, με σήματα της τροχαίας, δρόμους, αράχνες κλπ. που δίνουν μεγάλη προσοχή. Αν συμπεριλάβουμε αυτά τα ενδιαφέροντα στο πρόγραμμα, αρχικά βελτιώνουμε την εμπλοκή του παιδιού, την ενεργό συμμετοχή και τη συγκέντρωσή του. Αργότερα μπορούμε να ανοίξουμε τον "στενό φακό" που έχουν σε αυτό το ενδιαφέρον.

6) Αισθητηριακά.
Οργανώνουμε το περιβάλλον για να είναι πιο φιλικό προς τον αυτισμό. Τα φώτα μπορεί να είναι πολύ δυνατά, πολύ φασαρία, πολλά οπτικά ερεθίσματα, μια μυρωδιά κλπ. Πράγματα που εμείς τα φιλτράρουμε αισθητηριακά, τα παιδιά με αυτισμό δε μπορούν και υπερφορτώνονται, υπερ-ερεθίζονται.

7) Έλλειψη κεντρικής συνοχής (GESTALT).
Αυτό το πρόβλημα έχει περιγραφεί με ένα παράδειγμα: "Δεν μπορούν να δουν το δάσος, αλλά μπορούν να δουν κάθε δέντρο πολύ πιο καθαρά και έντονα από τον καθένα" λόγω του "στενού φακου" που έχουν. Γι αυτό χρειάζονται ένα σύστημα που να ιεραρχεί το σημαντικό, να εστιάζουμε στην κατανόηση και το νόημα, σε πληροφορίες σχετικά με το θέμα.

8)Εκτελεστική Λειτουργικότητα.
Προβλήματα που εμφανίζονται είναι στην κατανόηση του χρόνου και στην οργάνωση (λόγω δυσλειτουργίας του πρόσθιου λοβού). Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα για να διδάξεις στον αυτισμό είναι ο χρόνος. Ένα από τα πιο δυνατά σημεία είναι να αναπτύξεις συστήματα οργάνωσης για δραστηριότητες, που να έχουν ξεκάθαρη αρχή, ξεκάθαρο τέλος και να δείχνουν ξεκάθαρη πρόοδο (τι έχει κάνει μέχρι τώρα). Το αίσθημα της επίτευξης στόχων, της επιτυχίας είναι πολύ δυνατό.

Αυτές οι βασικές αρχές βρίσκουν εφαρμογή στη δόμηση του χώρου, στην ανάπτυξη ενός προγράμματος κατά τη διάρκεια της ημέρας, στο πώς να κάνει κάθε δραστηριότητα χωριστά, και στην οπτική δόμηση ενός τέτοιου προγράμματος.

Σημαντικό είναι να είμαστε ευέλικτοι. Όπως είπε, στον αυτισμό "Ποτέ μη λες ποτέ, και ποτέ μη λες πάντα". Είναι επίσης σημαντικό να σκεφτόμαστε πώς τα παιδιά αυτά θα αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες (μπορούν για όσους δεν το έχετε ακόμη αντιληφθεί) και πώς θα γίνουν ανεξάρτητοι στη ζωή, να βρουν μια δουλειά και να είναι ευτυχισμένοι από τον εαυτό τους.

Ο σκοπός του προγράμματος είναι να αναπτύξει στρατηγικές ξεχωριστές, φιλικές προς τον αυτισμό.Επίσης βασίζεται στη θεώρηση ότι οι άνθρωποι με αυτισμό είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Δηλαδή έχουν ανάγκες. Εμείς μπορεί να θέλουμε να έχουν αυτές τις ανάγκες με έναν διαφορετικό τρόπο, πιο κατάλληλο. Σκοπός είναι να κάνουμε τον κόσμο να έχει νόημα για αυτούς και να τους βοηθήσουμε να είναι αποτελεσματικοί και αυτόνομοι.

Μια μητέρα έγραψε ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας "The speed of the dark", στο οποίο βρίσκουν το φάρμακο ή τη θεραπεία για τον αυτισμό. Ρώτησαν λοιπόν άτομα με αυτισμό που έχουν αναπτύξει λόγο και μπορούν να κατανοήσουν τη γνώμη τους, αν θα το έπαιρναν αυτό το φάρμακο και όλοι απάντησαν όχι, γιατί δεν θα ήταν πλέον οι ίδιοι. Και σας παραπέμπω πάλι στην αρχή, διαβάστε πάλι τις 3-4 πρώτες γραμμές. Αν κάτι έμαθα από αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο είναι να δέχομαι τους ανθρώπους όπως είναι, και να μην προσπαθώ να τους αλλάξω σε αυτό που εγώ θέλω, αλλά να γίνουν αυτό που θα έχει νόημα για αυτούς.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 00:00

Τι είναι TEACCH;

Το TEACCH (Treatment and Εducation of Autistic and Communication Handicapped Children) στα ελληνικά μεταφράζεται "Θεραπεία και Εκπαίδευση Παιδιών με Αυτισμό και Διαταραχές Επικοινωνίας". 

Αποτελεί ένα πρόγραμμα εναλλακτικής εκπαίδευσης, για αυτιστικά παιδιά, που ενσωματώνει παρεμβάσεις σε περιβάλλον, ημερήσιο πρόγραμμα, αντικείμενο εργασίας, και επικοινωνία.

Το TEACCH (Treatment and Εducation of Autistic and Communication Handicapped Children) πρόκειται για ένα πρόγραμμα, που ξεκίνησε το 1972 στην Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ. Ήταν η συνέχεια της ερευνητικής δουλειάς, που είχε αρχίσει ο Eric Schopler από το 1966.

Τα βασικά στοιχεία του TEACCH είναι τέσσερα:

1. Η φυσική δόμηση του περιβάλλοντος

Αφορά στον τρόπο οργάνωσης του περιβάλλοντος. Δόμηση δεν σημαίνει κατά ανάγκη ομοιομορφία.
Όπως σε όλα τα σπίτια έτσι και οι σχολικές τάξεις δεν μπορεί να είναι παντελώς ίδιες, γιατί ασφαλώς κάθε τάξη θα έχει διαφορετικά έπιπλα, αντικείμενα κ.ο.κ. Δομημένη τάξη είναι η τάξη εκείνη, που με την πρώτη ματιά γίνεται κατανοητό ποια δραστηριότητα φιλοξενεί και σε ποιο σημείο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά με αυτισμό να μπορούν να παραμένουν για κάποιο χρονικό διάστημα σε ένα μέρος.
Στη δομημένη τάξη πρέπει να υπάρχει ένας χώρος για ομαδικές δραστηριότητες, όπως επίσης και ένας χώρος για ατομική απασχόληση ή εργασία. Για αυτό τον λόγο προϋπόθεση είναι το κατάλληλο μέγεθος του χώρου. Είναι αναγκαίο ο εκπαιδευτικός να έχει άμεση οπτική επαφή με τον χώρο εργασίας του μαθητή. Τοποθετώντας κατάλληλα έπιπλα βοηθάμε τα παιδιά να κατανοήσουν τον χώρο, όπου θα κάνουν μία δραστηριότητα, δημιουργώντας ταυτόχρονα συνθήκες εύκολης μετάβασης από τη μία δραστηριότητα σε άλλη. Κάθε χώρος έχει τη ιδιαίτερη σημασία του.
Η δομημένη τάξη περιλαμβάνει:
- Περιοχή διδασκαλίας
- Περιοχή ανεξάρτητης εργασίας
- Περιοχή ελεύθερου παιχνιδιού
- Περιοχή δομημένου παιχνιδιού
- Περιοχή φαγητού
- Περιοχή ομαδικής εργασίας
- Περιοχή μεταβατική

2. Το ατομικό ημερήσιο πρόγραμμα

Βοηθά το παιδί να κατανοήσει τι δραστηριότητες θα κάνει κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το πρόγραμμα έχει διαφορετική μορφή ανάλογα με το παιδί και τις δυνατότητές του και είναι εξατομικευμένο. Για τα παιδιά, που διαβάζουν, οι δραστηριότητες σημειώνονται γραπτά. Για τα παιδιά που δε διαβάζουν χρησιμοποιούνται φωτογραφίες, σκίτσα, σχήματα ή τα ίδια τα αντικείμενα.

Οι αλλαγές, που για τα παιδιά με αυτισμό αποτελούν προβλήματα εξαιτίας της ανάγκης για ομοιομορφία, είναι αναπόφευκτες. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να προειδοποιούμε το παιδί για την αλλαγή και είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να αντικαθιστούμε οπτικά (με εικόνες) την αλλαγή της δραστηριότητας. Όταν το παιδί φτάνει το πρωί στο σχολείο βλέπει το πρόγραμμα του και ξέρει τι θα κάνει.

3. Το σύστημα ατομικής εργασίας

Αποτελεί έναν τρόπο οργάνωσης μίας δραστηριότητας στο σχολείο ή στο σπίτι, ώστε το άτομο με αυτισμό να μπορεί να το εφαρμόσει. Τα ερωτήματα στα οποία δίνει απάντηση το σύστημα ατομικής εργασίας είναι:
- Τι θα κάνω;
- Πού και πότε θα τo κάνω;
- Πόση ώρα θα κάνω;
- Πώς ξέρω ότι τελείωσα;
- Τι ακολουθεί και τι κάνω μετά;

4. Η οπτική παρουσίαση των δραστηριοτήτων

Αποτελεί ένα σύστημα επικοινωνίας για το παιδί που του επιτρέπει να κάνει μόνο του γνωστές τις ανάγκες του σε κάποιον άλλο. Για να επιτευχθεί αυτό ακολουθούνται τα εξής 3 στάδια:

- Οπτική οργάνωση (τοποθέτηση των υλικών σε χωριστά κουτιά)
- Οπτικές οδηγίες (ο τρόπος που θα ασχοληθεί με τα υλικά)
- Οπτική σαφήνεια (σηματοδότηση σκοπού δραστηριότητας, π.χ. κωδικοποίηση με χρώματα, ετικέτες).

Παρουσιάζονται οπτικά ερεθίσματα, για να είναι σαφές το κάθε τι από το παιδί και για να δοθεί έμφαση στις σημαντικές πληροφορίες.

Πηγή: Διδακτικές σημειώσεις ΑΤΕΙ Πάτρας, Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 00:00

Τι είναι Απτική Αμυντικότητα;

Τι είναι Απτική Αμυντικότητα;

Η Απτική Αμυντικότητα (α.α.) είναι μία υπερβολική αντίδραση στο άγγιγμα ή σε οπτικές εμπειρίες. Αυτό συχνά προκαλεί στο άτομο να αποφεύγει άγγιγμα από άλλους, να μην του αρέσουν τα πλήθη, να εκνευρίζεται όταν τα μαλλιά του πλένονται ή κόβονται, να αποφεύγει ορισμένους τύπους ρούχων, και άλλες πολλές παρόμοιες αντιδράσεις. Η Α. Jean Ayres περιέγραψε πρώτη την απτική αμυντικότητα σε μία μελέτη παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες. Τα πρότυπα συμπεριφοράς που συνόδευαν την οπτική αμυντικότητα και τα οποία παρατήρησε στη διάρκεια σωματαισθητικών δοκιμασιών της ήταν τόσο ιδιαίτερα και εμφανή που έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα για πολλές μελέτες στους κόλπους της εργοθεραπείας. Οι μελέτες αυτές εξερεύνησαν και ανίχνευσαν το αναφερόμενο φαινόμενο περισσότερο σε βάθος. Σήμερα η απτική αμυντικότητα θεωρείται σαν ένα από τα πολλά συμπτώματα αισθητηριακής δυσλειτουργίας και όχι μία απομονωμένη οντότητα.

Τι είναι η Στοματική Αμυντικότητα;
Η Στοματική Αμυντικότητα είναι η αποφυγή ορισμένων υφών τροφίμων ή πραγμάτων μέσα και γύρω από το στόμα. Εκνευρισμός με δραστηριότητες που αφορούν γενικά το στόμα. Τα συμπεριφοριστικά πρότυπα που παρουσιάζει το κάθε άτομο είναι πολύ ιδιαίτερα. Π.χ. ορισμένα άτομα αποφεύγουν μαλακές και γλιστερές τροφές, ενώ άλλα αποφεύγουν τραχείς υφές φαγητών. Αλλα άτομα αναζητούν ορισμένες αισθήσεις στο στόμα, και προτιμούν να μασάνε ή να απομυζούν αντικείμενα.

Τι είναι η Ανασφάλεια στη Βαρύτητα;
Η Ανασφάλεια στη Βαρύτητα είναι ένας άλογος φόβος σε αλλαγές της θέσης του κεφαλιού στο χώρο ή στην κίνηση. Τα άτομα συχνά φοβούνται να μην έρχονται σε επαφή με το έδαφος, ή να γέρνουν το κεφάλι τους προς τα πίσω ή προς τα κάτω. Μπορεί να φοβούνται ορισμένες κινητικές εμπειρίες όπως το Λούνα Παρκ, το ποδήλατο, να κατεβαίνουν σκάλες ή να ανεβαίνουν πάνω σε όργανα της παιδικής χαράς.

Τι είναι η Στασική Ανασφάλεια;
Η Στασική Ανασφάλεια είναι ένας φόβος για ορισμένα είδη κίνησης εξαιτίας φτωχού στασικού ελέγχου και μπορεί να συσχετίζεται ή να μη συσχετίζεται με την αισθητηριακή αμυντικότητα. Η στασική ανασφάλεια προκαλεί φόβο όταν προσπαθεί να κινηθεί κανείς πάνω σε ασταθείς και/ή διάφορες επιφάνειες , ή χαρακτηρίζεται από αντίσταση σε αλλαγές της ισορροπίας.

Τι είναι η Ιδιοδεκτική Αμυντικότητα;
Η Ιδιοδεκτική Αμυντικότητα είναι μία αντίσταση στην αισθητηριακή εισροή στις αρθρώσεις μέσω συμπίεσης ή έλξης. Μερικά παιδιά αποφεύγουν να φορτίζουν βάρος στις αρθρώσεις τους όπως όταν στέκονται, να σπρώχνουν αντικείμενα ή να πηδούν. Μερικά παραπονιούνται όταν σηκώνουν βάρη.

Τι είναι η Ακουστική Αμυντικότητα;
Η Ακουστική Αμυντικότητα είναι μία υπερβολική αντίδραση σε ορισμένους ήχους. Οι ήχοι από ηλεκτρικές σκούπες, συναγερμούς, ή άλλους θορύβους είναι παραδείγματα συνηθισμένων αισθητηριακών ερεθισμάτων που όμως μπορούν να προκαλέσουν αναστάτωση και αμυντικότητα.

Τι είναι η Οπτική Αμυντικότητα;
Η Οπτική Αμυντικότητα είναι μία υπερβολική αντίδραση στο φως ή σε συγκεκριμένα οπτικά ερεθίσματα και μπορεί να περιλαμβάνει οπτική διάσπαση και/ή αποφυγή βλεμματικής επαφής.

Τι είναι η Οσφρητική Αποστροφή;
Η Οσφρητική Αποστροφή είναι ένας συναγερμός ή μία αμυντική αντίδραση σε ακίνδυνες περιβαλλοντολογικές οσμές. Οι αντιδράσεις είναι πολύ ατομικές. Στις βαριές περιπτώσεις η οσμή χρησιμοποιείται σαν υποκατάστατο για άλλες αισθήσεις που είναι υπεύθυνες για την αισθητηριακή υπερχείλιση ή την προστατευτική αναστολή.

Με ποιες συμπεριφορές αντισταθμίζεται η Αισθητηριακή Αμυντικότητα;
Τα πιο συνήθη πρότυπα περιλαμβάνουν: Αποφυγή αισθητηριακών ερεθισμάτων, καταστάσεων, περιβαλλόντων, ή κοινωνικών επαφών. Ψυχαναγκαστική συμπεριφορά όπως οι άκαμπτες ρουτίνες, η παραγωγή ισχυρών ήχων για την κάλυψη ακουστικών ερεθισμάτων. Γνωστικές στρατηγικές όπως το να μιλάει στον εαυτό του, και η αντοχή σε ενοχλητικά ερεθίσματα για μικρό χρονικό διάστημα. Αισθητηριακή αναζήτηση που μπορεί να περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενες κινήσεις και δραστηριότητες, σφοδρή επιθυμία για βαθιά πίεση, έντονη μυϊκή δράση, μασούλισμα, απομύζηση και δάγκωμα αντικειμένων, σφίξιμο της κάτω σιαγόνας, και μερικές φορές συμπεριφορά αυτο-τραυματισμού και αυτο-κακοποίησης. Η αισθητηριακή αναζήτηση μπορεί να εκφράζεται σαν μία πιο λειτουργική αντίδραση όπως σαν επιθυμία για έντονη σωματική δραστηριότητα. Σε πολλές περιπτώσεις αυτές οι συμπεριφορές αποτελούν την προσπάθεια του ατόμου να ρυθμίσει ή να ελαττώσει την αρνητική επίδραση άλλης 
αισθητηριακής εισροής.

© 2001-2008, Patricia & Julia Wilbarger,, © 2008 Ελίζα Μάγκλαρη/Παιδιατρικό Ινστιτούτο ΕΠΕ

 

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 13:19

Το πρωτόκολλο Wilbarger

Η Pat και Julia Willbarger έδωσαν το 3ήμερο 29,30 και 31 Μαΐου του 2008 ένα καταπληκτικό σεμινάριο στην Αθήνα, το οποίο διοργάνωσε η Ελίζα Μάγκλαρη, Παιδιατρική Εργοθεραπεύτρια. Η Ελίζα λοιπόν έφερε αυτά τα "ιερά τέρατα" στο χώρο της Εργοθεραπείας και μας δίδαξαν με πάθος και αγάπη όσα έχουν ανακαλύψει μέσα από την εφαρμογή του πρωτόκολλου Wilbarger σε περισσότερα από 20.000 παιδιά από το 1960 ως και σήμερα. Η εφαρμογή του πρωτόκολλου Wilbarger σε συνδυασμό με την εφαρμογή Αισθητηριακής Δίαιτας μπορεί να έχει πολλά θετικά αποτελέσματα.

Το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι επιτέλους ένα πρόγραμμα θεραπευτικό καθιστά πρωταγωνιστή το γονιό, και όχι το θεραπευτή. Ο θεραπευτής μαθαίνει στο γονιό πώς να εφαρμόζει την Τεχνική Βαθειάς πίεσης με τις συγκεκριμένες βούρτσες. Ο θεραπευτής επίσης δείχνει στο γονιό πώς να κάνει την Στοματική Απευαισθητοποίηση στο παιδί του, αν χρειάζεται. Σχεδιάζει μαζί με το γονιό το πρόγραμμα κάθε μέρας από το πρωί ως το βράδυ. Βρίσκουν τις ώρες που θα μπορεί να εφαρμόζονται και τα δύο πρωτόκολλα και κάποιες άλλες δραστηριότητες όπως κούνιες, τσουλήθρες, σκαρφάλωμα, πάλη κλπ. Χρειάζονται περίπου 4 εβδομάδες εφαρμογής. Ίσως χρειαστούν 3 εβδομάδες. Ή και μετά τις 4 ίσως να χρειαστούν άλλες 2-3 εβδομάδες. Όμως υπάρχουν αλλαγές και αποτελέσματα άμεσα και όπως καταλαβαίνετε το κόστος μιας τέτοιας θεραπείας μειώνεται δραματικά. Ο γονιός γίνεται ο θεραπευτής.

Το σημαντικό είναι ότι ουσιαστικά πρόκειται για μια θεραπεία του Νευρικού μας Συστήματος. Αυτό είναι αρκετά εναλλακτικό σε σχέση με ό,τι κυκλοφορεί. Επίσης εφαρμόζεται σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις πιθανές διαγνώσεις, όταν το παιδί ή ο έφηβος ή ο ενήλικας έχει Αισθητηριακή Αμυντικότητα.

Το πρωτόκολλο Wilbarger μπορεί να βοηθήσει να αρθούν όλες οι δυσκολίες οι αισθητηριακές που αντιμετωπίζουν παιδιά με Αυτισμό, Asperger, ΔΕΠΥ, Ελλειμματική προσοχή και Υπερκινητικότητα, Δυσλεξία, Εγκεφαλική Παράλυση, πρόωρα νεογνά κλπ.


© 2001-2008, Patricia & Julia Wilbarger,, © 2008 Ελίζα Μάγκλαρη/Παιδιατρικό Ινστιτούτο ΕΠΕ

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012 00:00

Κάντε το τεστ!

 

Πώς θα μάθετε αν το παιδί σας έχει διαταραχή αισθητηριακής ολοκλήρωσης;

Απαντήστε με ΝΑΙ ή ΟΧΙ στο ερωτηματολόγιο που έχει δημοσιευθεί εδώ, μεταφρασμένο στα Ελληνικά. Αν έχετε περισσότερα ΝΑΙ από ΟΧΙ θα ήταν καλό να συμβουλευτείτε έναν εργοθεραπευτή για περαιτέρω αξιολόγηση.

Οι απαντήσεις σας θα είναι ακριβέστερες εάν διαβάζετε αρχικά όλες τις ενότητες κάτω από την ερώτηση, μαρκάροντας εκείνες που περιγράφουν το παιδί σας καλύτερα. Κατόπιν, κυκλώστε "ΝΑΙ" εάν έχετε τσεκάρει μια ή περισσότερες ή κυκλώστε το " ΟΧΙ" εάν δεν τσεκάρατε κανένα.

1. Είναι το παιδί σας ιδιαίτερα ευαίσθητο στην αφή;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Δεν έβρισκε πάντα την αφή να είναι ηρεμιστική ή ευχάριστη ως νήπιο
* Ενοχλείται περισσότερο από άλλα παιδιά στην ίδια ηλικία σε ένα λούσιμο ή πλύσιμο προσώπου
* Αντιδρά αρνητικά στο κούρεμα μαλλιών ή κόψιμο νυχιών
* Είναι πολύ ευερέθιστο στις διάφορες υφές υφασμάτων
* Είναι πολύ ιδιότροπος με τα ρούχα, π.χ. απεχθάνεται τα κολάρα ή τη λαιμόκοψη, ενοχλείται από τις ετικέτες, συχνά παραπονιέται για τις κάλτσες, τα παλτά ή τα καπέλα, προτιμά μόνο το χαλαρό ιματισμό
* Δεν είναι άνετος με τα μακριά μανίκια ή τα εσώρουχα προτιμά όσο το δυνατόν λιγότερα ρούχα
* Προτιμά τα μακριά μανίκια και τα εσώρουχα, ακόμη και στο θερμό καιρό
* Αποφεύγει τις δραστηριότητες με υλικά που κολλάνε όπως playdoh, πηλό, λάσπη, δαχτυλομπογιές και ζυμάρια μαγειρικής.
* Έχει υπερβολική αντίδραση στον πόνο
* Έχει ελάχιστη αντίδραση στον πόνο
* Τείνει να αποσύρεται από μια ομάδα, ή να χτυπήσει ή να σπρώξει άλλους σε μια ομάδα, είναι οξύθυμος αν το ζορίσουν

2.Το παιδί σας απολαμβάνει ιδιαίτερα τις γρήγορες ή δραστηριότητες περιστροφής στην παιδική
χαρά ή στο σπίτι, ίσως με ελάχιστο ή κανέναν ίλιγγο;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Επιθυμεί να κάνει κούνια πολύ ψηλά και γρήγορα ή για πολύ ώρα
* Συχνά ανεβαίνει στον μύλο της παιδικής χαράς
* Συμπαθεί ιδιαίτερα την εμπειρία κίνησης στο σπίτι όπως η αναπήδηση στα έπιπλα, η χρησιμοποίηση μιας κουνιστής πολυθρόνας, ή τον στροβιλισμό σε μια καρέκλα που περιστρέφεται
* Απολαμβάνει να είναι σε μια ανάποδη θέση (πόδια επάνω, κεφάλι κάτω)
* Συμπαθεί τα παιχνίδια όπου η όραση αποφράσσεται, όπως η τοποθέτηση μιας μπανάνας μπροστά στα μάτια, μια τσάντα στο κεφάλι, ή απλά το να έχει τα μάτια κλειστά για πλάκα
* Απολαμβάνει πιό πολύ τους γρήγορους και περιστροφικούς μύλους των παιδικών χαρών

3. Το παιδί σας παρουσιάζει ιδιαίτερη προσοχή στην προσέγγιση των δραστηριοτήτων που
περιλαμβάνουν τη γρήγορη μετακίνηση ή τη μετακίνηση του σώματος μέσα στο χώρο;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Τείνει να αποφύγει κούνιες ή τσουλήθρες ή τις χρησιμοποιεί με δισταγμό
* Δεν επιθυμεί την τραμπάλα ή και δεν κατεβαίνει με κυλιόμενη σκάλα
* Είναι προσεκτικό με τα ύψη και το σκαρφάλωμα
* Απολαμβάνει τη μετακίνηση που το ίδιο αρχίζει αλλά δεν επιθυμεί να κινηθεί από άλλους, ιδιαίτερα εάν η μετακίνηση είναι απροσδόκητη
* Αντιπαθεί τις νέες δραστηριότητες μετακίνησης ή έχει δυσκολία στο να τις μάθει
* Δυσκολεύεται στο να ανέβει ή να κατέβει σκαλοπάτια ή λόφους
* Τείνει να το πιάνει ναυτία από την κίνηση σε ένα αυτοκίνητο, ένα αεροπλάνο ή έναν ανελκυστήρα

4. Το παιδί σας έχει ασυνήθιστες ευαισθησίες σε μυρωδιές;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Έχει δυσκολία στο να προσδιορίζει τα πράγματα από τη μυρωδιά τους
* Τείνει να παραπονιέται ότι οι αρκετά κανονικές μυρωδιές είναι δυσάρεστες
* Τείνει να αγνοεί τις δυσάρεστες μυρωδιές όταν είναι παρούσες

5. Είναι το παιδί σας ιδιαίτερα ευαίσθητο στο θόρυβο, π.χ., τοποθετεί τα χέρια στα αυτιά όταν δεν
ενοχλούνται άλλοι από τους ήχους;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

6. Είχατε ποτέ ανησυχίες σχετικά με την ακοή του παιδιού σας;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

7. Είχατε ποτέ ανησυχίες σχετικά με τις δεξιότητες ομιλίας ή/και γλώσσας του παιδιού σας;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

8. Είχατε πάντα τις ανησυχίες σχετικά με την οπτική λειτουργία του παιδιού σας ή την όραση;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

9. Το παιδί σας έχει ένα "χαλαρότερο" ή "πλαδαρό" σώμα από άλλα;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Τείνει να γέρνει στην καρέκλα ή να ξαπλώνει στην καρέκλα και το τραπέζι
* Δεν αισθάνεται πολύ "σταθερό" όταν ανυψώνετε το παιδί επάνω ή μετακινείτε τα χέρια/πόδια του παιδιού για να το ντύσετε
* Δυσκολεύεται με πόμολα ή λαβές που απαιτούν κάποια πίεση
* Κουράζεται εύκολα κατά τη διάρκεια των οικογενειακών εξόδων ή κατά τη διάρκεια των σωματικών δραστηριοτήτων
* Έχει έναν χαλαρό έλεγχο σε αντικείμενα όπως ένα μολύβι, ένα κουτάλι ή κάτι που μεταφέρει
* Έχει μία πολύ σφιχτή σύλληψη σε αντικείμενα (για αντιστάθμιση της χαλαρότητας)

10. Μπορεί το παιδί σας να προσανατολίσει εύκολα το σώμα του/της αποτελεσματικά για τις δραστηριότητες ντυσίματος, όπως η τοποθέτηση των χεριών στα μανίκια, των δάχτυλων στα γάντια ή των ποδιών στις κάλτσες;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

11. Θεωρείτε ότι το παιδί σας (ηλικία 4 και επάνω) δεν έχει καθιερώσει ήδη μια καθορισμένη προτίμηση χεριών κατά τη χρησιμοποίηση μιας μπογιάς, ενός μαρκαδόρου, ενός μολυβιού, κλπ;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

12. Το παιδί σας αποφεύγει τα ενεργά φυσικά παιχνίδια που περιλαμβάνουν το τρέξιμο, το πήδημα και τη χρήση μεγάλου εξοπλισμού παιχνιδιού;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

13. Το παιδί σας αναζητά αυθόρμητα τις δραστηριότητες που απαιτούν το χειρισμό των μικρών αντικειμένων;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Απολαμβάνει τα Duplo, Legos
* Απολαμβάνει να παίζει με τουβλάκια
* Απολαμβάνει τις τέχνες και τα προγράμματα τεχνών χρησιμοποιώντας μικρά αντικείμενα, όπως οι χάντρες, τα άχυρα, τα κουμπιά, οι αισθητές, σφαίρες βαμβακιού, κ.λπ.

14. Το παιδί σας επιλέγει αυθόρμητα να κάνει τις δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τη χρήση "των εργαλείων" όπως οι μπογιές, τα μολύβια, οι μαρκαδόροι, το ψαλίδι, κ.λπ.;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

15. Θεωρείτε ότι το παιδί σας δεν έχει μια επαρκή έκταση προσοχής για τα πράγματα που απολαμβάνει;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

16. Θεωρείτε ότι το παιδί σας τείνει να είναι ανήσυχο όταν απαιτείται η ήρεμη συγκέντρωση;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

17. Έχει το παιδί σας δυσκολία στο να ρυθμίζει τον ύπνο του;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Πήρε περισσότερο από άλλα νήπια να κοιμηθεί όλη τη νύχτα
* Είχε κολικούς ως μωρό
* Ποτέ δεν πήρε έναν σύντομο υπνάκο, ή το σταμάτησε πιο σύντομα από τα περισσότερα παιδιά
* Τώρα δυσκολεύεται να αποκοιμηθεί
* Ακόμα δεν κοιμάται με συνέπεια όλη τη νύχτα

18. Έχει το παιδί σας είχε οποιαδήποτε από τα ακόλουθα;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

* Συχνές μολύνσεις αυτιών
* Αλλεργίες
* Σοβαρή ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση

Μετάφραση: Λένα Κοκκίνη, Επιμέλεια: Καραμπατζιάκης Κυριάκος
Copyright © 1992 Lynn A. Balzer-Martin, PhD, OTR. All rights reserved.

Σελίδα 1 από 3