ergotherapeia.com

Find Us On FaceBook - Image
Follow Us On Twitter - Image
View Karampatziakis Kyriakos's profile on LinkedIn
Smaller Default Larger

Άρθρα

  Άρθρο από τον Jim Sinclair, ενήλικα αυτιστικό

Δεν είμαι ένα "άτομο με αυτισμό". Είμαι ένα αυτιστικό άτομο. Γιατί έχει σημασία για μένα αυτή η διάκριση;

1) Το να πεις "άτομο με αυτισμό" υπονοεί ότι ο αυτισμός μπορεί να διαχωριστεί από το άτομο. Αλλά αυτό δεν είναι σωστό. Μπορώ να διαχωριστώ από πράγματα που δεν αποτελούν κομμάτι μου, και να είμαι ακόμη ο ίδιος.

Είμαι συνήθως ένα "άτομο με μωβ πουκάμισο" αλλά θα μπορούσα να είμαι ένα "άτομο με μπλε πουκάμισο" μια μέρα, και ένα "άτομο με κίτρινο πουκάμισο" την επόμενη μέρα, και θα ήμουν το ίδιο άτομο , επειδή ο ρουχισμός μου δεν αποτελεί ένα μέρος μου. Αλλά ο αυτισμός είναι ένα μέρος μου. Ο αυτισμός είναι βαθιά συνδεδεμένος με τον τρόπο που σκέφτεται το μυαλό μου. Είμαι αυτιστικός επειδή δεν μπορώ να διαχωριστώ από το πως σκέφτεται ο εγκέφαλός μου.

2) Το να πεις "άτομο με αυτισμό" υπονοεί ότι ακόμη κι αν ο αυτισμός είναι μέρος του ατόμου, δεν είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος του. Τα χαρακτηριστικά που θεωρούμε ότι είναι κεντρικά για την ταυτότητα του ατόμου τα βάζουμε ως επίθετα, και ακόμη μπορεί να τα χρησιμοποιήσουμε ως ουσιαστικά για περιγράψουμε τους ανθρώπους: Μιλάμε για "θηλυκά" και "αρσενικά" άτομα, ή ακόμη για "άντρες" και "γυναίκες" ή "αγόρια" και "κορίτσια", και δε λέμε "άνθρωποι με αρρενωπότητα" και "άνθρωποι με θηλυκότητα". Περιγράφουμε πολιτιστικές και θρησκευτικές ενδείξεις με όρους όπως "Ρωσικός" ή "Καθολικός", και όχι σαν "άτομο με Ρωσικότητα" ή "άτομο με Καθολικισμό". Περιγράφουμε σημαντικούς τομείς της κοινωνικής ζωής του ατόμου με όρους όπως "γονιός" ή "εργαζόμενος", όχι σαν "άτομο με γονιμότητα" ή "άτομο που έχει εργασία". Περιγράφουμε σημαντικούς τομείς της προσωπικότητας των ατόμων με όρους όπως "γενναιόδωρος" ή "εξωστρεφής" και όχι σαν "άτομο με γενναιοδωρία" ή "άτομο με εξωστρέφεια". Όμως ο αυτισμός πάει βαθύτερα από την κουλτούρα ή από τα συστήματα πεποιθήσεων που έχουμε μάθει. Επηρεάζει πώς κάνουμε σχέσεις και πώς βρίσκουμε τη θέση μας στην κοινωνία. Ακόμη επηρεάζει το πώς σχετιζόμαστε με το ίδιο μας το σώμα. Αν δεν είχα έναν αυτιστικό εγκέφαλο, το άτομο που είμαι δεν θα υπήρχε. Είμαι αυτιστικός επειδή ο αυτισμός είναι ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό μου ως άτομο.

3) Το να πεις "άτομο με αυτισμό" υπονοεί ότι ο αυτισμός είναι κάτι κακό - τόσο κακό που δεν είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ύπαρξη του ατόμου. Κανένας δεν έχει αντίρρηση να χρησιμοποιήσει επίθετα για να αναφερθεί σε χαρακτηριστικά του ατόμου που θεωρούνται θετικά ή ουδέτερα. Μιλάμε για αριστερόχειρες, όχι "ανθρώπους με αριστεροχειρία", και για αθλητικούς ή μουσικούς τύπους, όχι για "ανθρώπους με αθλητικότητα" ή "ανθρώπους με μουσικότητα". Μπορεί να πούμε ακόμη ένα άτομο "γαλανομάτη" ή "άτομο με γαλανά μάτια" και κανείς δεν αντιλέγει σε καμιά από τις δυο περιγραφές. Είναι μόνο όταν κάποιος έχει αποφασίσει ότι το χαρακτηριστικό στο οποίο αναφέρεται είναι αρνητικό που ξαφνικά θέλει να το διαχωρίσει από το άτομο. Γνωρίζω ότι ο αυτισμός δεν είναι ένα τραγικό πράγμα, και δεν με κάνει να αισθάνομαι λιγότερο άνθρωπος. Αν οι άλλοι άνθρωποι δυσκολεύονται να θυμηθούν ότι ο αυτισμός δε με κάνει να είμαι λιγότερο άνθρωπος, τότε αυτό είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μου. Ας βρουν έναν τρόπο να υπενθυμίζουν στο εαυτό τους ότι είμαι άνθρωπος, χωρίς να προσπαθούν να ορίσουν ένα ουσιώδες χαρακτηριστικό της προσωπικότητας μου ως κάτι κακό. Είμαι αυτιστικός επειδή αποδέχομαι και εκτιμώ τον εαυτό μου έτσι όπως είμαι.

O Jim Sinclair, είναι αυτιστικός, έχει B.A. στην Ψυχολογία και έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αναπτυξιακή και Παιδική Ψυχολογία και στην Συμβουλευτική Αποκατάστασης. Ο Jim έχει εργαστεί επαγγελματικά με αυτιστικά παιδιά, εφήβους, και ενήλικες, και είναι ομιλητής και οργανωτής σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για δασκάλους και για θεραπευτές αυτιστικών παιδιών. Ο Jim έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην αυτο-υπεράσπιση των αυτιστικών, έχοντας πρωτοπορήσει στην χρήση των σκύλων-οδηγών για αυτιστικούς ανθρώπους στα τέλη του 1980. Είναι συνιδρυτής του Autism Network International από το 1992 και είναι ο συντονιστής του από τότε. Έχει φτιάξει το Autreat, την πρώτη συνάντηση αυτιστικών, σχεδιασμένη από αυτιστικούς και για αυτιστικούς από το 1996, που γίνεται κάθε χρόνο. Τα γραπτά του Jim έχουν ευρέως αναπαραχθεί και μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Είναι ένας δημοφιλής και δυναμικός ομιλητής στα συνέδρια του αυτισμού στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο.

Πηγή: http://web.archive.org/web/20090210190652/http://web.syr.edu/~jisincla/person_first.htm

 

Alien Contact

Άρθρο από τον Jim Sinclair

Τις είδα μόλις έστριψα στην άκρη του διαδρόμου στο σούπερ-μάρκετ: δύο γυναίκες, η μία μεσήλικας, η άλλη έφηβη ή λίγο πάνω από 20 χρονών. Θα μπορούσαν να είναι μια μητέρα με την κόρη της, να στέκονται εκεί στο διάδρομο και να διαλέγουν προσεχτικά τα προϊόντα στα ράφια. Αλλά με την άκρη του ματιού μου φευγαλέα έπιασα αμέσως κάτι στην νεαρή γυναίκα, απλά με μια σύντομη ματιά που της έριξα, που στεκόταν εκεί με τη μητέρα της.

Μετά καθώς πέρασα, άκουσα την μητέρα να ρωτά "Λοιπόν, σου άρεσε αυτό που φάγαμε για βραδινό απόψε;"

"Ναι", η κόρη της απάντησε. Και ξανά, "ναι". Και μερικά ακόμη, "ναι, ναι, ναι, ναι", ενώ τα χέρια της χτυπούσαν τη λαβή του καροτσιού σε συγχρονισμό με την τραγουδιστή ομιλία της.

Η μητέρα της είπε να το σταματήσει αυτό. Σταμάτησε. Δεν γύρισα πίσω να τις κοιτάξω, αλλά συνέχισα να περπατάω μέχρι την άλλη άκρη του διαδρόμου.

Μετά σταμάτησα και γύρισα, όχι προς τα πίσω για να κοιτάξω προς το μέρος τους, αλλά στο πλάι, σαν να κοιτούσα προς τα ράφια. Οι γυναίκες μιλούσαν χαμηλόφωνα μεταξύ τους. Δεν μπορούσα να πιάσω τις λέξεις της μικρής. Αλλά μπορούσα να ακούσω τον ρυθμό τους και τον τόνο της φωνής της, και τότε κατάλαβα, την αναγνώρισα ότι ήταν μία από εμάς.

Δεν τις κοίταζα, αλλά αυτές με κοίταζαν. Το σκύλο μου κοίταζαν στην πραγματικότητα. Μπορούσα να το αντιληφθώ αυτό από τις λέξεις της μητέρας. Καθώς έστριψα και ο σκύλος κινήθηκε για να βρεθεί πάλι στο πλάι μου, μπορούσαν να δουν την φορεσιά του που έγραφε "σκύλος σε υπηρεσία" (service dog). Η μητέρα εξηγούσε πόσο σημαντική είναι η φορεσιά για ένα σκύλο οδηγό.

Κι έτσι, καθώς στεκόμουν εκεί στο διάδρομο, γνωρίζοντας ότι αυτές με κοιτάζουν, άφησα το σώμα μου να αρχίσει να ταλαντεύεται μπρος-πίσω ρυθμικά, άφησα τα χέρια μου να αρχίσουν να φτερουγίζουν. Όχι πάρα πολύ. Μόνο λίγο. Είμαι σίγουρος ότι η μητέρα δεν το αντιλήφθηκε καθόλου.

Μετά από λίγο έφυγα από το ράφι και ξεκίνησα να περπατάω προς την κατεύθυνση από την οποία είχα έρθει, πίσω προς το μέρος των δύο γυναικών. Αυτή τη φορά, ενώ ήμουν έτοιμος να προσπεράσω, η κόρη έκανε ένα βήμα μπροστά και πρότεινε το χέρι της προς το μέρος του σκύλου μου. Σταμάτησα. Ακούμπησε ελαφρά την παλάμη της στο σκύλο και είπε "Γεια". Παλάμη. "Γεια". Παλάμη. "Γεια". Η μητέρα μου χαμογέλασε φιλικά στο πρώτο "Γεια", αλλά μετά από μερικά ακόμη, το χαμόγελό της άρχισε να ξεθωριάζει. Στεκόμουν ακίνητος, χωρίς να μιλάω, ούτε να κοιτάζω κάποια από αυτές. Ήταν, σε αυτή την δεδομένη στιγμή, αυτό ακριβώς που ήθελα να κάνω. Παρακολουθούσα τα χέρια της να αγγίζουν το σκύλο μου, και αυτό ήταν αρκετό και για τους δυο μας.

Η μητέρα έβαλε ένα τέλος στο χάιδεμα, είπε στην κόρη της ότι ήταν αρκετό. μετά γύρισε σε μένα με άλλο ένα χαμόγελο, και σχολίασε, "Στην αρχή θα αρχίσει να τρέχει μακριά του με ουρλιαχτά, και μετά δε θα σταματάει να το χαϊδεύει."

Αυτό ήταν που ο ήχος των λέξεων έλεγε. Αλλά ο τρόπος που τα έλεγε, και ο τόνος της φωνής της καθώς τα έλεγε, και το βλέμμα της σε μένα καθώς τα έλεγε, αυτό που εννοούσε ήταν: "Είναι παράξενη και κάνει πράγματα που δεν έχουν νόημα. Εσύ κι εγώ το γνωρίζουμε καλύτερα. Μοιάζουμε εμείς οι δύο, αφού είμαστε διαφορετικοί από αυτήν."

Μετά πήραμε ο καθένας το δρόμο του: δύο άνθρωποι από τον ίδιο κόσμο, που συναντήθηκαν για λίγο με ένα κοινό ενδιαφέρον. Κι ένα τρίτο άτομο, ένας παρατηρητής, τόσο εκτός συντονισμού που ούτε καν κατάλαβε πόσο διαφορετική ήταν.

O Jim Sinclair, είναι αυτιστικός, έχει B.A. στην Ψυχολογία και έχει ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Αναπτυξιακή και Παιδική Ψυχολογία και στην Συμβουλευτική Αποκατάστασης. Ο Jim έχει εργαστεί επαγγελματικά με αυτιστικά παιδιά, εφήβους, και ενήλικες, και είναι ομιλητής και οργανωτής σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για δασκάλους και για θεραπευτές αυτιστικών παιδιών. Ο Jim έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην αυτο-υπεράσπιση των αυτιστικών, έχοντας πρωτοπορήσει στην χρήση των σκύλων-οδηγών για αυτιστικούς ανθρώπους στα τέλη του 1980. Είναι συνιδρυτής του Autism Network International από το 1992 και είναι ο συντονιστής του από τότε. Έχει φτιάξει το Autreat, την πρώτη συνάντηση αυτιστικών, σχεδιασμένη από αυτιστικούς και για αυτιστικούς από το 1996, που γίνεται κάθε χρόνο. Τα γραπτά του Jim έχουν ευρέως αναπαραχθεί και μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Είναι ένας δημοφιλής και δυναμικός ομιλητής στα συνέδρια του αυτισμού στην Αμερική και σε όλο τον κόσμο.

Πηγή: http://web.archive.org/web/20080919074011/http://web.syr.edu/~jisincla/contact.htm